Leestijd: 4 min
Super easy: eerst dat leuke shirtje bestellen en later maar kijken hoe je het gaat betalen. Steeds meer jongeren hebben grote schulden bij apps voor uitgesteld betalen zoals Klarna en Riverty. Norah* (20) is één van deze jongeren. Zij heeft een bedrag openstaan van bijna 2000 euro. Norah: “Ik wilde er gewoon bijhoren.”
“Door een vriendin van school heb ik de app Klarna leren kennen. Zij gebruikt het om af en toe nieuwe kleren te kopen. Ik was net negentien jaar, werd nieuwsgierig en ging er zelf mee aan de slag. Het begon heel onschuldig: even snel dat jurkje bij de Zara bestellen. Ik krijg volgende week pas uitbetaald, maar dat regel ik dan wel, dacht ik. Veertig euro werd op een gegeven moment 150 euro, dat werd 400 euro en uiteindelijk stond er een bedrag open van 1896,75 euro. Ik kreeg echt een kick van het kopen van nieuwe spullen. ‘Meer is beter’, dacht ik steeds tijdens het bestellen.
Mensen in mijn omgeving vroegen zich steeds af hoe ik aan nieuwe spullen kwam. ‘Gewoon kopen’, gaf ik altijd als antwoord. Mensen begrepen het niet, maar ik wist heel goed waar de kick om nieuwe dingen te kopen vandaan kwam. Ik ben vroeger gepest en daardoor wil ik mij altijd bewijzen aan anderen. Er gewoon bij horen is iets wat ik altijd heb gewild. Door steeds nieuwe en dure spullen te kopen, wilde ik laten zien dat ik er bij hoor en geen buitenbeentje ben.
Al snel ging het goed mis. Ik bleef maar nieuwe spullen kopen. Als ik het niet achteraf kon betalen, kocht ik het niet. Voor de buitenwereld leek het alsof ik alles voor elkaar had. Ik ging ieder weekend uit, want ik hield geld over omdat ik nog niet had hoeven betalen. Ik bereikte mijn dieptepunt toen ik ontdekte dat je zelfs vliegtickets kan betalen met de app. Toen ik mijn moeder vertelde dat ik een week naar Ibiza zou gaan, begonnen bij haar de alarmbellen af te gaan. Al eerder in de week zag ze verschillende brieven met Klarna erop. Waardoor voor haar alle puzzelstukjes op hun plaats vielen. Vanaf dat moment had ik geen andere keus dan alles aan haar te vertellen.
Mijn moeder was ontzettend teleurgesteld, maar ook verdrietig dat ik dit zolang voor mezelf had gehouden. Ondertussen bleven de rekeningen zich opstapelen en kon ik het niet meer betalen. Op dat moment stond ik al bijna 2000 euro in de schulden. Mijn ouders hebben toen het bedrag volledig voor mij afbetaald. Daar ben ik ze heel erg dankbaar voor. Ik heb beloofd dat ik maandelijks een gedeelte van het bedrag aan ze terugbetaal.
Na mijn dieptepunt heb ik een lastige periode gehad. s ’Nachts kon ik maar moeilijk in slaap vallen. Ik had het gevoel alsof ik een dubbelleven had en er alleen voor stond. De angst om er wéér niet bij te horen, was enorm. Mijn vriendinnen hebben mij goed opgevangen. Ze wisten dat ik niet meer veel geld had om uit te geven. Dus in plaats van ieder weekend uiteten te gaan, gingen we picknicken in het park of thuis koken voor elkaar. Doordat ze mij niet veroordeelde, voelde ik mij veilig bij hun. Ik weet nu dat ik geen dure spullen hoef te hebben om erbij te horen, maar dat ik gewoon mezelf mag zijn. Dat is al goed genoeg. Ik praat nu maandelijks met een vertrouwenspersoon op school om ervoor te zorgen dat ik geen terugval heb. Of ik de app nog op mijn telefoon heb? Nee! Ik zal het nooit meer downloaden, dat is het echt niet waard."
*Norah’s naam is wegens privacyredenen gefingeerd. Haar echte naam is bekend bij de redactie.
