Bijbelschool

“Op dit moment volg ik een bijbelschool in Noorwegen, de Discipelschap Training School (DTS, red.), bij Jeugd met een Opdracht. Dit wilde ik een tijd geleden al doen, maar dit werd door de ziekte uitgesteld. Het idee van deze bijbelschool is dat ik drie maanden les krijg en vervolgens drie maanden ga uitreiken. Uitreiken betekent het praktisch bezig zijn voor God, zoals evangeliseren of leidinggeven aan jeugdkampen. Doordat mijn ouders bij deze organisatie werken en ik zelf uitreiken heel leuk vind, was de school een makkelijke keuze voor mij. Mijn ouders doen al zeventien jaar zendingswerk en gaan vaak op korte zendingsreizen. Zelf ben ik een aantal keer met deze reizen mee geweest. Voor mensen in arme landen is het heel bijzonder dat wij naar hen toe komen, terwijl wij bijvoorbeeld alleen maar een speeltuin verven. Ik vind het super vet om in een arm land zoveel blijdschap te kunnen brengen en Gods liefde te laten zien.”

Vanaf het moment dat ik ziek werd, veranderde mijn relatie met God

“De bijbelschool zie ik als een nieuwe start. Ik wil een diepere relatie met God hebben. Voordat ik ziek werd, voelde ik mij erg dichtbij God staan. Ik had een fijne, persoonlijke relatie met Hem. Vanaf het moment dat ik ziek werd, veranderde dit. Tijdens de ziekte kon ik een tijd vrij weinig. Zo heb ik vier dagen platgelegen en kon ik alleen mijn handen bewegen. Al mijn spierkracht was weg. Op dat moment vroeg ik me af waar God was en vond ik het lastig om op Hem te vertrouwen. Voordat ik ziek werd kon ik in een gebed Zijn stem goed verstaan, maar Hij leek tijdens mijn ziekte meer op de achtergrond te zijn. Dat Hij er altijd voor mij is geweest, weet ik zeker. Toch was het confronterend om op dat moment niets van Hem te horen. Ik ging op een andere manier naar God kijken. Ik wilde Hem niet overal de schuld van geven, maar doordat ik er zo hulpeloos bij lag, ging ik dat toch doen. Volgens mij heeft God het niet zo bedoeld dat dit soort ziektes bestaan, maar Hij was er op dat moment niet voor mij zoals ik hoopte.”

Gods aanwezigheid

“Na mijn ziekte kwam ik erachter dat God er wel was toen ik het moeilijk had. Hij heeft door middel van andere mensen veel positiviteit in mijn leven gebracht. Ik heb bijvoorbeeld vaak bezoek gehad en veel mensen stuurden mij berichtjes. Ook mensen waarvan ik niet had verwacht dat ik daar iets van zou horen. Het was heel inspirerend dat zoveel mensen geraakt werden door mijn situatie. Door al deze dingen merkte ik dat God echt aanwezig is in mijn leven.”

Meer respect voor God

“Op dit moment heb ik een erg goede relatie met God. Wel merk ik dat mijn geloof veranderd is. Ik eer God meer dan voor mijn ziekte. Ik bedoel hiermee dat ik niet alleen mijn hoogte- en dieptepunten aan Hem geef, maar ik heb ook echt meer respect voor Hem. Ik waardeer het enorm dat God mij fysiek, maar ook mentaal, heeft gered. Ik had bijvoorbeeld ook in een depressie kunnen komen, want het is echt niet makkelijk om door zoiets heen te gaan. Ik sta gelukkig vrij nuchter in het leven en ik geloof dat dit iets is wat God mij heeft gegeven om door deze heftige periode heen te komen. Ik ben super blij dat God, natuurlijk ook door middel van artsen, ervoor heeft gezorgd dat het weer beter met mij gaat.”

Van Nathanaëls verhaal is een bijzondere documentaire gemaakt. Kijk hem hier!

Deniek (21) heeft door trauma’s uit het verleden vaak last van paniekaanvallen. Twee jaar geleden kwam zij voor het eerst in een kerk, waar zij werd gedoopt met haar hulphond: “Bowie is het bewijs van Gods goedheid"