Max: “Ik ben altijd een enorme fan van het leger geweest. Als kind speelde ik vaak soldaatje.” Hij vertelt lachend: “Ik ben christen, dus ik deed dan alsof ik een soldaat van God was. Nu is die fantasie wat minder, maar het geloof is nog steeds belangrijk voor mij. Ik wil mijn passie voor het leger inzetten voor God.” Vorig jaar – in zijn eindexamenjaar - was het voor Max dan ook geen lastige keuze welke opleiding hij ging doen: hij wilde het leger in.

Trainen, trainen, trainen

Max: “Ik had mij de hele zomer voorbereid op de opleiding. Ik deed veel krachttraining en wilde ook mijn conditie verbeteren. Elke ochtend begon ik met zeven kilometer hardlopen. Ook lette ik op mijn voeding en dronk weinig tot geen alcohol. Aan het einde van de zomer was ik helemaal fit en klaar voor het leger.”

Makkelijke keuze

De eerste week van september werd Max op de kazerne verwacht. Eenmaal daar aangekomen, viel het hem op dat er wel erg veel jongeren aanwezig waren. Max: “We stonden daar met een megagroep. Dit viel niet alleen mij op. De commandant ging voor ons staan en nam het woord. Hij zei: ‘Er zijn dit jaar ontzettend veel aanmeldingen voor de opleiding, maar liefst 32000. Ik heb direct een vraag voor jullie: wie is bang om binnen een maand uitgezonden te worden naar oorlogsgebied? Steek je hand op wanneer dit zo is.’ Zelf ben ik niet zo snel bang, dus voor mij was de keuze makkelijk gemaakt. Voor verreweg de meerderheid was dit blijkbaar niet zo makkelijk. Zij staken allemaal hun hand op. De commandant zei direct: ‘Diegenen die bang zijn, gaan naar huis.’ Iedereen schrok en vroeg zich af of hij serieus was. Maar de commandant meende het en er zat niks anders op dan dat ze hun spullen moesten pakken.” Er bleven nog maar 10000 jongeren over.

Bizarre toelating

Max had een raar gevoel, maar was ook opgelucht. “Ik was blij dat ik de eerste test had gehaald. Ook al was het gek hoe snel en makkelijk dit ging. Ik verwachtte dat we dan nu wel getest zouden worden op onze kracht.” Toch liet dit nog even op zich wachten. De overgebleven groep werd eerst naar het hoofdplein gestuurd. Hier kregen zij een flesje water. “De commandant gaf ons direct weer een opdracht. We moesten ons flesje water binnen twintig seconden opdrinken. Meer tijd kregen we niet. Dit lukte mij, maar een groot deel van de jongeren niet. Na de twintig seconden zei de commandant: ‘Iedereen die nog water in zijn flesje heeft, gaat naar huis. De 300 jongens en meiden die het flesje leeg hebben gedronken, zijn toegelaten tot de opleiding.’ Wij keken elkaar allemaal aan en dachten: ‘Wat is dit?’. Het was een bizarre toelating.”

Wonder van God

Max: “Ik had dit totaal niet verwacht. Normaal gesproken word je vooral toegelaten op basis van je sportiviteit. Daar hoefden we dit keer niets van te laten zien. Toch voelde ik me zo blij dat ik door was. Tegelijkertijd was ik verbaasd dat het voor mijzelf zo makkelijk ging. Het harde trainen van afgelopen zomer had totaal geen effect gehad op de toelating. Ik had geen idee waar ik in was beland, maar het enige wat telde, was: ik ben door! Het voelde als een wonder van God. De commandant vertelde ons dat we binnenkort vertrekken om te vechten tegen een gigantisch leger. Op de paklijst staat een ramshoorn, een waterkruik en een fakkel. Ik ben benieuwd.”

BEAM 'vertaalt' in de serie Bijbelvirals met een knipoog Bijbelverhalen die vandaag de dag zeker viral zouden zijn gegaan. Komt dit verhaal je bekend voor?

Voor Matthijs van de Sande Bakhuyzen - bekend van ‘Afblijven’ en ‘De Ontsnapping’ - werd soldaat spelen op een andere manier dan Max een jongensdroom die uitkwam. Hij speelde de hoofdrol in de realistische film ‘Kamp Holland’. Lees hier het interview met hem!