Marnix (22): "Ik had die burn-out nodig."
Leestijd: 5 minDoor Bas Derks
Terwijl ik voorzichtig een slok uit mijn glas rooibosthee neem, wordt Marnix voor de tweede keer in tien minuten gebeld. “Deze moet ik ook even nemen, is voor mijn videobedrijf.” verontschuldigt hij zich. Aan de andere kant van de lijn wordt gevraagd wanneer Marnix de montage af denkt te hebben. Na een kort gesprek, hangt hij op en kijkt mij aan: "We gaan het hebben over mijn burn-out, toch?"
“Pfoe, ik denk zo’n drie jaar geleden. Of nou ja, toen ging het fout. Het probleem was: ik merkte het niet. Ik dacht niet kapot te kunnen. Zat in vijf bandjes tegelijkertijd, regelde evenementen bij mijn studentenvereniging, hielp in de kerk en maakte videoproducties. Daarnaast zat ik in het eerste jaar van mijn studie Communicatie. Alles ging supergoed. Behalve school dan, dat deed ik er een beetje naast. Ik haalde maar de helft van de vereiste studiepunten.
De studie had niet mijn prioriteit; ik wilde niemand teleurstellen. Als iemand vroeg ‘Marnix, wil je dit oppakken?’ of ‘Marnix, heb je hier tijd voor?’ dan zei ik altijd ‘Ja’. Naast dat ik het leuk vond, wilde ik die ander ook graag helpen. En als ik eenmaal dingen heb toegezegd, vind ik het lastig om ze vervolgens te annuleren. Ook als het eigenlijk helemaal niet uitkomt.”
Waar komt deze levenshouding vandaan?
“Van huis uit leerde ik dat alle tijd die je hebt nuttig besteed moet worden: een calvinistische opvoeding. Geld, tijd en energie verkwansel je niet aan dingen zoals bier drinken of series kijken. Dat is zonde van je bestaan. Daarom was ik altijd bezig, altijd aan het werk.
