Mariska viert carnaval: “Ik dank God dat ik mag feesten”
Leestijd: 4 min
Leestijd: 4 min
Mariska (23) woont in de Brabantse stad Steenbergen en is nog net niet in carnavalsoutfit geboren. Ook dit jaar zet ze – samen met vrienden en familie – haar provincie op z’n kop. “Ook zonder alcohol is carnaval heel leuk!”
“Carnaval is mij met de paplepel ingegoten. Er zijn zelfs foto’s dat ik helemaal uitgedost in de kinderwagen zit. En ook nu vind ik carnaval het hoogtepunt van het jaar! Officieel begint carnaval zaterdag pas, maar wij zijn al maanden bezig. Er worden praalwagens gebouwd, sponsoren gezocht, activiteiten voorbereid en de eerste feesten zitten er al op. Zelf zit ik in de organisatie van ons carnaval. We organiseren bijvoorbeeld de optocht en middagen voor de kinderen. Voor buitenstaanders lijkt het soms alsof we alleen maar feesten en drinken, maar ze weten niet dat er een enorme organisatie achter zit. Daar ben ik trots op!”
“Veel mensen vragen of ik ‘naar carnaval ga’, maar zo werkt het niet. Je gaat er niet aan toe, maar het is er. Thuis in je pakje op de bank is het namelijk ook leuk! Je kunt het een beetje vergelijken met kerst: iedereen is vriendelijk en er hangt een soort magische sfeer. Carnaval is echt iets wat je samen doet; het verbindt. Naast de welbekende feesten en muziek, organiseren we ook ‘kanjerbal' voor mindervalide mensen en ‘ouderenbal’ voor 55-plussers. Om dit allemaal te organiseren, is geld nodig. Veel mensen denken dat dat geld allemaal in drank gaat zitten, maar hiermee organiseren we dus ook de activiteiten voor kinderen en zorgen we voor snoepjes, cake en worstenbroodjes.”
“Ook zonder alcohol is carnaval heel leuk. Ik kan het weten, want ik heb het zelf 18 jaar nuchter gevierd. Ik heb persoonlijk niets tegen drank, maar vind wel dat je je moet kunnen verantwoorden. Als je zoveel drinkt dat je niets meer weet en de volgende ochtend weer kruipend naar de kroeg gaat, ben je veel te ver gegaan, vind ik. Helemaal als gelovige. Maar een drankje erbij is wel gewoon gezellig! Sowieso draait carnaval niet om alcohol: ik geniet van gezelligheid, dansen, lachen en dank God dat ik deze vrijheid heb.”
“Komende zaterdag begint carnaval dus echt. Ik trek dit jaar een boerenkiel aan, een simpele outfit dus. Met elkaar kijken we hoe de prins wordt binnengehaald bij de intocht. Daarna zoeken we de gezelligheid in cafés op, lopen we achter de dweilbandjes aan en kijken we ‘s avonds naar de lichtjesoptocht. Tussen alle gekheid door, zitten we op zondagochtend – om 11.11 uur – in de kerk. Tijdens deze carnavalsmis houdt iedereen gewoon z’n gekke kloffie aan. Dat is heel gezellig en gemoedelijk, maar ook een realisatiemoment. Samen zijn we dankbaar dat we dit kunnen en mogen doen! Ook na afloop van carnaval speelt de kerk een rol: op Aswoensdag haal je een as-kruisje en begint de vastenperiode.
“Ik ga niet vasten. Dat zou ik ook best lastig vinden in m’n eentje. Carnaval doe je met elkaar, maar vasten voor jezelf. Ik denk dat de vastenperiode tegenwoordig minder bekend is en dat mensen er geen tijd meer voor maken. Het liefst zou ik zeggen: met z’n allen los tijdens carnaval en daarna met z’n allen vasten. Maar dat is dus best lastig.”
“Ik snap dat carnaval voor een buitenstaander lastig te begrijpen is. Er gaat een hele wereld achter schuil. Tegen die mensen zou ik willen zeggen: ‘Kom eens langs, maak het een keertje mee!’ Het wordt namelijk hoe dan ook gezellig!”
