Jay (20) moest vluchten voor zijn broer: 'Ik sliep buiten'
Leestijd: 4 min
Leestijd: 4 min
Iedereen heeft weleens ruzie met zijn of haar broer(tje) of zus(je), toch? Jay dus ook. Deze ruzie loopt zó uit de hand, dat hij moet vluchten voor zijn broer. “Ik heb tegen hem gelogen.”
“Ik ben opgegroeid in een liefdevol gezin, waarin niemand iets tekort kwam. Ondanks dat Felix en ik broers zijn, lijken we totaal niet op elkaar. Felix is een avonturier, terwijl ik een grijze muis ben en liever thuis zit. Mijn familie is altijd hecht geweest, waardoor we niet snel ruzie hebben met elkaar. Ik kan stiekem zeggen dat ik wel echt een moederskindje ben, terwijl Felix een vaderskindje is. Maar op een dag was ik het zat om altijd maar gezien te worden als de ‘kleine’ Jay.”
“Ik wilde af van het imago ‘het kleine broertje’ en ‘de jongste van het gezin’. Dagen, weken, maanden dacht ik na hoe ik dat imago kon veranderen, maar ik kwam niet tot een oplossing. Ik wist dat Felix ooit een heel bijzonder cadeau had gekregen en dat hij daardoor nooit iets fout kon doen in andermans ogen. Ik dacht: dat cadeau wil ik ook! Hoewel Felix stoer lijkt en een echte alleskunner is, is hij ook heel gevoelig. Dus toen ik bij hem ging slijmen, wat tranen produceerde, en aangaf al zijn klusjes in huis over te nemen, stemde hij toe om mij zijn cadeau te geven.”
Ik móést vluchten!
“Als ik terugkijk, snap ik niet dat ik zo stom heb kunnen zijn. Zodra mijn broer besefte dat hij een kostbaar cadeau had weggegeven en het niet meer terug kon draaien, werd hij namelijk woedend. Ik heb Felix nog nooit zo boos gezien. De sfeer was heftig, waardoor ik geen tijd meer had om de situatie te sussen; ik móést vluchten. Waar ga ik heen, dacht ik. Ik ben nog maar zo jong! Gaat dit wel goedkomen?”
“Ik voelde me verstrooid. Waarom wilde ik me zo graag belangrijk en gezien voelen? Waarom kon ik niet simpelweg tevreden zijn met mezelf? Ik was onderweg, ergens ver van huis, met alleen mijn snel ingepakte rugtas en mijn gedachten. Geen Google Maps, geen vaste bestemming, gewoon aan het lopen. Weg, weg van mijn broer. Het werd laat en de zon zakte langzaam onder de horizon, en ik dacht: ik moet nu echt een plek regelen om te slapen. Toen ik eenmaal ver buiten de stad liep, vond ik een mooi plekje. Ik legde mijn trui neer als matje en zocht een steen als kussen. Niet ideaal, maar ik had geen andere optie. Het was stil om mij heen, maar mijn gedachten zorgden dat ik niet rustig kon worden. Toen ik eenmaal toch in een diepe slaap viel, gebeurde er écht iets bizars.”
Ik denk dat ik daar God heb gezien
“In mijn droom zag ik iets indrukwekkends: geen gewone ladder of lift, maar iets wat leek op een futuristische trap, alsof die uit een andere dimensie kwam. Deze trap liep van de grond tot ver boven de wolken, en op elke trede zag ik… engelen. Het klinkt bizar en onmogelijk, maar ik zag ze echt. Ze liepen de trap op en af, constant in beweging. Ze straalden iets uit, alsof ze met belangrijke missies bezig waren. Ik vond het bijna te mooi om te bevatten. Ik weet dat ik in de droom bewonderend naar hen keek. Maar het gekste komt nog: boven op die trap stond Iemand die ik meteen herkende. Ik weet niet hoe, maar ik denk dat ik daar God heb gezien! Hij zei onder andere dat Hij mij nooit alleen zou laten. Ik werd met een ruk wakker. Mijn ademhaling en hart gingen tekeer, terwijl ik verdwaasd om me heen keek. ‘Dit was niet zomaar een droom’, mompelde ik in mezelf. ‘Dit was echt!’”
BEAM vertaalt Bijbelverhalen met een knipoog, die vandaag de dag zeker viral zouden zijn gegaan. Komt dit verhaal jou bekend voor? DM ons jouw antwoord via @eobeam op Instagram.
Vriendinnen Iris (13) en Noor (12) werden tegelijkertijd ziek: ‘Wij begrijpen elkaar als geen ander’
