“Ik studeerde Europese talen en culturen en had Zweeds als taal gekozen. Bij de studie hoort dat je een half jaar gaat studeren in een land waar ze de taal spreken die je kiest, en in mijn geval betekende dat dat ik mijn koffers pakte voor een half jaar in Lund, Zweden. We moesten veel zelf regelen en ik weet nog dat een meisje uit mijn klas toegaf dat ze er helemaal geen zin in had. Ik snapte daar niets van.”

“Ik keek juist heel erg uit naar dat half jaar. Ik was daarvoor nog niet op kamers geweest en kon eindelijk Zweeds in het echt gebruiken. Natuurlijk vond ik het ook spannend. Nooit op mezelf gewoond en dan gelijk in het buitenland. Ik had er vooral erg veel zin in. Twee weken voordat de universiteit startte reed ik samen met mijn moeder en tante naar Lund, de kofferbak vol met mijn spullen.”

“De eerste twee weken was Lund een soort spookstad. Het leek wel een beetje op Groningen, maar dan zonder studenten, want iedereen was nog bij hun ouders. Die tijd heb ik gebruikt om de stad te verkennen en vakantie te vieren. Ik was de enige van mijn opleiding die in Lund zat, dus ik was wel alleen, maar dat maakte niet zo uit.”

‘Ik wil NU naar huis’

“De universiteit organiseerde gelukkig veel introductieactiviteiten, waardoor ik snel nieuwe mensen ontmoette. Ik sloot me onder andere aan bij een groepje die elke maandag bordspelletjes gingen spelen. Superleuk! Ik sloeg geen week over. Het was wel moeilijk om mensen te vinden die Zweeds met mij konden spreken. Er waren veel internationale studenten en ik vond het moeilijk om uit die bubbel te komen. Anders ben je de hele tijd Engels aan het spreken, terwijl je daar bent om Zweeds te leren.”

“Drie maanden lang had ik de tijd van mijn leven. Ik was zelfs al bezig met het verlengen van mijn studie, zodat ik langer kon blijven. Ik weet niet waarom, maar opeens kreeg ik heimwee. Ik ging van ‘ik wil hier nooit meer weg’, naar ‘ik wil NU naar huis’.  Voor de buitenwereld had ik het superleuk, en ik deed ook hele leuke dingen, maar als ik op mijn kamer kwam dan kon ik alleen nog maar aan thuis denken. Ik miste mijn familie, mijn vrienden, mijn vertrouwde omgeving. Als ik op Facebook foto’s zette was iedereen jaloers, terwijl ik gewoon naar huis wilde.”

De grootste heimweeclichétip helpt!

“Mijn gezin en mijn vrienden kwamen langs en hoewel dat heel erg gezellig was werd mijn heimwee daarna alleen nog maar erger. De grootste clichétip voor heimwee werkt wel. Ik heb echt geprobeerd om mijzelf bezig te houden. Het is ook niet zo dat ik constant heimwee had. Ik heb veel leuke dingen gedaan en nieuwe mensen ontmoet. Ik ben voor kerst niet naar huis gegaan, omdat ik bang was dat ik dan in Nederland zou blijven. Samen met andere internationale studenten hebben we een ‘Lund Survivors Christmas Party’ georganiseerd en tijdens oud en nieuw ben ik naar Göteburg gegaan om de jaarwisseling te vieren met een Nederlands klasgenootje.”

“Ik heb totaal geen spijt dat ik ben gegaan. Het was, ondanks de heimwee, een fantastische ervaring. Het is een cliché, maar je leert zoveel over jezelf. Ik heb geleerd dat het niet erg is om af en toe alleen te zijn en dat ik mijzelf ook kan vermaken zonder dat ik iemand ken. Als het over een studie in het buitenland gaat hoor je vaak alleen maar perfecte verhalen. Dat is gek, want je leven in Nederland is ook niet perfect. Je neemt jezelf altijd mee. Ik raad iedereen aan om naar het buitenland te gaan om te studeren, maar je gaat niet een perfect half jaar tegemoet. Dan heb je valse verwachtingen.”

Heb jij een mooi, ontroerend of hilarisch verhaal dat je met ons wilt delen? Stuur een mailtje naar beamredactie@eo.nl of WhatsApp naar het nummer 06-83673700. Vinden we tof!