Anne: “We kennen elkaar van onze studie. We doen allebei de duale opleiding voor verpleegkundige. We zijn nu aan het afstuderen, dus het is ongeveer vier jaar geleden dat we elkaar voor het eerst zagen. Rienk wilde eerst de hbo-opleiding gaan doen. Maar daarvoor werd hij uitgeloot. Dus toen kwam hij bij mij in de klas. We hadden direct wel een klik. We waren allebei wat ouder dan de rest, dus dat schepte een band. In het eerste jaar konden we een stage doen in het buitenland. Omdat we allebei van reizen houden waren we gelijk enthousiast. Wij mochten samen met twee andere klasgenoten naar Spanje. We werkten daar veel samen en hadden ook tegelijk vrije dagen, waardoor we veel met elkaar optrokken.” Rienk: “Toen we daar waren bloeide er al snel iets op. Na zo’n 4 of 5 weken al.” Anne (lachend): “Misschien was het de Spaanse zon wel.” Wat was het eerste dat je aan de ander opviel?
Rienk: “Anne is heel zorgzaam voor iedereen. Dat zag ik tijdens de opleiding al bij haar. Ze doet net een stapje extra en weet vergeet geen enkel detail. Er was in Spanje een keer iemand jarig. Anne had slingers en taart in haar tas zitten als verrassing. Ook had ze daar een keer chocolaatjes meegenomen voor Valentijnsdag. Daar zou ik echt nooit aan denken!” Anne: “Ik vond Rienk heel relaxed. Hij leeft echt met de dag. Dat viel me al snel aan hem op. Ik ben iemand die alles juist vooruit wil plannen en alles op een rijtje wil hebben. Maar hij neemt de dingen zoals ze zijn. Dat vind ik heel fijn aan hem.” Rienk, jij bent niet christelijk opgevoed. Hoe was dat voor jullie in het begin?
Rienk: “Hoewel ik goede moed had dat we daar wel uit zouden komen, zag Anne in het begin nog wel problemen. Ik had niet heel veel met het geloof. Ik vond het ergens wel interessant. Maar omdat ik het niet van huis uit heb meegekregen, deed ik er verder niets mee. Ik ben veel op reis geweest in het buitenland. Daar heb ik vaak met christenen gesproken. Ik sliep een tijdje bij een christelijk gezin en ging met hen mee naar de kerk. De gesprekken met hen triggerden me. Het is wel bijzonder dat ik tijdens iedere reis christenen tegenkwam en dat er altijd wel een christen met mij meereisde. Toen ik terugkwam in Nederland kwam ik Anne tegen.”  Anne: “Ik zag inderdaad nog wel wat hobbels op de weg. Ik wist hoe het was om een relatie te hebben met een christen, maar ook met een niet-christen. In mijn relatie met een christelijke jongen deelde ik veel meer met hem. Je communiceert dan op een ander level. In het begin vroeg ik me af hoe serieus Rienk er mee bezig was. We zijn bewust niet te hard van stapel gelopen en hebben er heel veel over gepraat. Ik merkte dat hij heel erg met het geloof bezig was. Hij deed het niet voor mij, maar echt uit eigen interesse.” Rienk: “Anne hield in Spanje nog een beetje de boot af. We waren niet in onze gebruikelijke omgeving. In Spanje was alles leuk en mooi. Maar toen we terugkwamen in Nederland bleven onze gevoelens hetzelfde.”