“Ik was bang dat ik te weinig deed, terwijl ik iedere minuut studeerde”
Leestijd: 5 min
Alka (21) zit in het tweede jaar van haar opleiding Geneeskunde. Door al haar tijd in haar studie te steken, wilde ze zich bewijzen tegenover haarzelf en haar ouders. Die druk werd zo groot, dat de situatie onhoudbaar werd.
“Mijn prestatiedruk begon thuis al. Ik was de enige die vwo en universiteit kon doen, de rest deed een lager niveau. Omdat het thuis niet altijd lekker liep, stortte ik me volledig op mijn schoolwerk. Dat was voor mij een manier om te laten zien dat ik ergens goed in was. Ik was alleen maar aan het leren en wilde me bewijzen tegenover mijn ouders. Het boterde ook niet echt tussen hen. Ze zijn gescheiden toen ik 5 was. Ik weet niet van wie ik het perfectionisme heb, maar dat was er altijd al wel. Ik wilde alleen maar hoge cijfers halen. Daarmee legde ik mezelf een enorme druk op. Die druk kon ik in vwo 6 niet meer aan. Toen sloeg ik helemaal om en deed ik niets meer. Na de middelbare school wilde ik een nieuwe start maken. Daarom heb ik eerst een tussenjaar genomen voordat ik ging studeren.”
10 uur per dag studeren
“Ik begon vol goede moed aan mijn studie Geneeskunde. Ik dacht: ik ga het helemaal anders doen, ik heb er zin in. Ik was zo gemotiveerd dat ik eerst niet bij de studentenvereniging wilde. Geneeskunde is een drukke studie en het leek mij daarom niet verstandig. Maar mijn huisgenoten en vriendinnen zaten allemaal bij dezelfde vereniging, dus ik ben toch maar lid geworden. Toen de studie begon was, ik direct weer helemaal gespannen. Mijn faalangst was nog nooit zo erg geweest. Dat was echt heel heftig. Ik zat iedere dag meer dan 10 uur te studeren. Ik stond extra vroeg op, zodat ik om 7:00 uur kon beginnen met leren. Als ik ’s avonds nog niet klaar was, ging ik in de avonduren nog door met studeren. Ik had bijna geen sociaal leven meer en sloot mijzelf steeds meer op. In het begin had ik nog verplichte activiteiten van de vereniging, waardoor ik mijn vriendinnen nog zag. Daar ging ik braaf heen, maar verder deed ik niets anders dan studeren. Ik hield het niet lang vol. Na een half jaar kon ik niet meer.”
