Leestijd: 5 min
De wereld kan soms heel donker lijken. Daarom vinden we het belangrijk om af en toe iemand die licht geeft in zijn/haar omgeving, in de spotlight te zetten! Adam is jongerenwerker bij Netwerk Nieuw Rotterdam. “We helpen mensen met van alles, met het leren van de Nederlandse taal, met het onderhouden van hun tuin, of door ze gewoon gezelschap te houden.”
“We willen jongeren activeren en motiveren om zich in te zetten voor eenzame en kwetsbare mensen in Rotterdam. Denk bijvoorbeeld aan ouderen, kinderen, vluchtelingen en mensen met een verstandelijke beperking. We proberen erachter te komen wat jongeren leuk vinden om te doen. Dan bedenken we een plan waarin die jongeren volledig zichzelf kunnen zijn en plezier kunnen hebben, terwijl ze iets goeds doen voor een ander. Er is bijvoorbeeld een groep jongeren die het leuk vindt om te voetballen, dat doen zij nu één keer in de twee weken met vluchtelingen. Zo helpen we mensen met van alles, met het leren van de Nederlandse taal, met het onderhouden van hun tuin of door ze gewoon gezelschap te houden.
Er is bijvoorbeeld een Turkse jongen die vaak bij ons langskomt. Hij is politiek vluchteling en ontzettend slim, maar hij sprak geen woord Nederlands toen hij bij ons kwam. Nu, een paar maanden later, is zijn Nederlands al heel goed. Hij doet mee met de taallessen, de voetbalavonden, hij is eigenlijk overal bij en wordt er heel blij van. Ook al verstaat hij nog niet alles, gewoon het feit dat hij erbij kan zijn vindt hij al fantastisch. Er zijn ook twee gevluchte broers die vaak komen om andere mensen te helpen. Ze voelen zich dan geen slachtoffers meer. Dat vind ik geweldig om te zien, mensen die vanuit een hele kwetsbare positie een krachtige kant van zichzelf ontdekken.”
“Ik ben christelijk opgevoed. Mijn hele leven ging ik al naar de kerk en ik wist wel dat God er was, maar toen ik 17 was raakte het mijn hart pas echt. Ik was op een jongerenkamp genaamd TeenStreet. De hele week stond bij mij de gedachte centraal dat God wilde dat ik me compleet aan Hem over zou geven, maar dat ik dat niet deed. Ik heb daar die week veel over gepraat met vrienden en een coach, en toen kwam het besef: “Wacht eens, Jezus is ook voor mij aan het kruis gegaan! Geloof is niet iets dat je alleen uitspreekt, je lééft het ook!” Eén jaar later begon ik als jeugdleider in mijn kerk. Dat doe ik nu nog steeds, al negen jaar, met hetzelfde geloof en dezelfde passie voor jongeren. Ik geloof dat het belangrijk is om impact te maken in het leven van jongeren en een voorbeeld voor ze te zijn.
Ik denk dat jongeren een hele belangrijke plek hebben in Gods hart: zij zijn de toekomst. Als je nu hun harten raakt, zullen zij dat weer doorgeven aan hun kinderen. Er zijn heel veel lelijke dingen in de wereld waardoor jongeren beschadigd kunnen raken. Maar, er zijn ook heel veel mooie dingen, die jongeren heel erg kunnen inspireren. Ik geloof dat God van mij vraagt om een goede invloed te zijn op jongeren, en ze te helpen geloven dat zij ook goede dingen kunnen doen. Door wie ik ben en wat ik doe wil ik jongeren de liefde van Jezus laten zien.
Ik wilde in mijn werk graag iets met jongeren doen en me inzetten voor anderen. Een goede carrière waarbij je heel veel geld verdient, was niet het belangrijkst voor mij. De baan als jongerenwerker bij het netwerk kwam perfect uit. Voor mijn werk zoek ik jongeren op die zich willen inzetten voor anderen, daar mag ik ze bij motiveren. Alles wat ik doe voor mijn werk, doe ik omdat ik geloof dat ik daarmee iets van Jezus laat zien, zonder het te zeggen.”
“Tegen mensen die hun licht willen laten zien zou ik zeggen; begin simpel. Als je je buren al kent en je ziet dat iemand het moeilijk heeft, kan je al iets betekenen. Soms is je buren leren kennen al best wel een grote drempel. Je kan gewoon bij iemand aanbellen en vragen hoe het gaat. Als je een keer een bloemetje voor iemand meeneemt, zijn mensen meestal al helemaal betoverd. De eerste keer dat je bij iemand langsgaat is heel spannend, maar het wordt steeds makkelijker. Elk mens is bijzonder, elk mens heeft iets fantastisch. Begin bij de kleine dingen, daarna kan je misschien wat grotere dingen doen. Vriendelijk zijn is al een grote stap.”
