“Rond mijn 5^e jaar werd mijn moeder ernstig ziek. Het ging slecht met haar hart en daarom kreeg ze een pacemaker. In de tussentijd heb ik bij familie geslapen. Een paar jaar later werd mijn moeder weer opgenomen in het ziekenhuis. Ik bleef twee maanden bij een vriend logeren en moest toen weg."

Van pleeggezin naar pleeggezin

“Op een dag werd ik onverwachts door mijn oma en tante van school gehaald, ik moest naar een crisispleeggezin. Ik heb het daar erg moeilijk mee gehad. Ik zag mijn moeder in die tijd alleen op woensdagmiddag tijdens het bezoekuur.”

Er was zoveel gebeurd dat ik mijn eigen verjaardag was vergeten

“Een crisispleeggezin is voor tijdelijk. Ik zat daar net zo lang totdat er een ‘echt’ pleeggezin was gevonden. Ik kwam na het crisisgezin terecht in een pleeggezin. Ik moest naar een nieuwe basisschool en kreeg een andere omgeving. De eerste dag dat ik daar wakker werd stond mijn pleegbroer voor mijn bed en feliciteerde mij met mijn 9^e verjaardag. Er was zoveel gebeurd dat ik mijn eigen verjaardag was vergeten...

In dit pleeggezin klikte het niet tussen mij en de zoon uit het gezin. We konden weinig van elkaar hebben. Als hij een cavia ging aaien en ik dat ook ging doen, dacht hij dat ik hem nadeed. Hij had het gevoel dat alles tegen hem gericht was en kon mijn grapjes niet waarderen. Dit pleeggezin ging zonder mij op vakantie. In die tussentijd verbleef ik bij verschillende vakantiegezinnen en daarna kwam ik weer terecht in een crisisgezin.

Gedragsproblemen

"Jeugdzorg kon geen pleeggezin voor mij vinden zodoende kwam ik in een groep terecht waar kinderen met gedragsproblemen heengaan als ze niet thuis kunnen wonen. Na anderhalf jaar kon mijn moeder nog niet voor mij zorgen er werd er een nieuw pleeggezin gevonden. Hier verliep het niet soepel. Het idee was om samen te gaan werken met mijn moeder. Het gezin zou mijn moeder ontlasten en ik zou in het weekend bij haar zijn. Het leek alsof het gezin tussen mij en mijn moeder wilde komen. Ze gaven mij bijvoorbeeld speelgoed, maar ik mocht het niet meenemen naar mijn moeders huis. Ik merkte hierdoor dat het gezin haar niet wilde toelaten in mijn leven."

Ik heb die nacht 112 moeten bellen, dat was eng

Psychose

“Om een beetje te bekomen van alles gingen mijn moeder en ik een paar dagen naar het Eftelinghotel. Hier kreeg ze een psychose. Ik denk dat dit ook de reden is waarom ze het ziekenhuis al eerder verliet. Ik heb die nacht 112 moeten bellen, dat was eng. Ze werd toen op de psychische afdeling van het ziekenhuis opgenomen. Twee dagen later kreeg ik een sms dat ze weer uit het ziekenhuis was. Haar psychose was nog niet over, maar het ziekenhuis kon haar niet tegenhouden omdat ze nog niet handelingsonbekwaam was verklaard. Hierna ben ik nog twee keer langs mijn moeder geweest. Op dat moment was ik veertien jaar en sliep ik bij het gezin waar ik nu woon. Enkele dagen later kwamen mijn oom en tante langs. Ze hadden mijn moeder dood aangetroffen. 11 december 2014 is ze overleden.”

God greep in

“Door de dingen die ik meemaakte werd ik ‘messed up’. Dit uitte zich in te veel porno kijken en masturbatie. Niemand had mij namelijk ooit iets verteld over seksualiteit. Ik bad voor bevrijding, maar het werd alleen maar erger. Toen greep God in. Ik leerde op Kik, een app waarmee je in contact kunt komen met nieuwe mensen, christenen kennen. Ik heb met hun veel gechat over bevrijding. Door deze mensen heeft God mij vrijgemaakt. Ik las een keer alles terug en dacht: ‘Het is gewoon waar wat ze zeggen!’ Ik stuurde toen: ‘Jongens help me.’

Ze vertelden mij dat ik mijn hart aan Jezus kon geven en dat heb ik gedaan via een gebed dat zij mij opstuurden. Ik heb al mijn zonden beleden en God heeft op dat moment mijn leven op zijn kop gezet. Ik liet mijn verslavingen achter. God helpt mij op de dag van vandaag om zijn kind te zijn en zijn wil te doen. Iedere dag merk ik dat ik sterker ben veranderd dan iedere psycholoog in zo’n korte tijd voor elkaar had kunnen krijgen.”

Ik heb door de verschillende gezinnen redelijk wat mensenkennis opgedaan.

Toekomst

“Doordeweeks woon ik bij het pleeggezin. In het weekend ben ik bij mijn oom en tante te vinden. Dit is de langste periode in mijn leven dat alles hetzelfde is gebleven. Ik ben deel van het gezin waar ik woon en ik heb het er fijn. Ik heb door de verschillende gezinnen redelijk wat mensenkennis opgedaan. Hierdoor kan ik vaak zien hoe iemand zich voelt. Door de veranderingen in mijn leven heb ik geleerd mij snel aan te passen. Op dit moment ben ik blij met hoe alles gaat. Ik ben blij met mijn pleeggezin en mijn studie. Onlangs heb ik een kamer gevonden. Ik zie dat als een nieuwe stap in mijn leven.”