Leestijd: 3 min
Jozef probeert het nog één keer en verheft zijn stem: “Meneer de herbergier, ziet u dan niet dat mijn vrouw nú moet bevallen?!” “Vooruit, als je 100 meter doorloopt, staat daar een schuur, maak daar maar gebruik van.” Tweeduizend jaar later worden er nog steeds kinderen geboren op ongewone plaatsen…
“In volle vaart reden mijn ouders naar het ziekenhuis in Soest, thuis waren de weeën al begonnen. Rond middernacht kwamen ze aan bij de hoofdingang, maar alle lichten waren uit. Help! Terwijl ze naar de bel zochten, braken mijn moeders vliezen. Uiteindelijk kwam er een verpleegster aanlopen. Toen ze eenmaal binnen waren, kon mijn moeder al niet meer zitten en werd snel de brancard gehaald. Ik ben om 01.01 uur geboren terwijl we met de lift onderweg waren naar de tweede etage. Ik ben later nog een keer teruggegaan om te kijken waar ik geboren ben, maar het ziekenhuis is intussen gesloopt, dus er was niet zo veel te zien. Het blijft gelukkig wel een goed verhaal op verjaardagen!”
“Mijn moeder probeerde te slapen en kreeg opeens ontzettende steken in haar buik. Ik was al een paar dagen te laat, toch voelden deze steken voor haar niet als weeën. Ze ging naar de badkamer, waar de steken zo erg werden dat ze maar languit op de grond is gaan liggen. Opeens had ze door dat ze al aan het bevallen was! Ze is maar in de badkamer op de grond blijven liggen, dat scheelde ook weer troep want het bed was nog helemaal niet klaargemaakt voor de bevalling. Binnen anderhalf uur was ik eruit. De vliezen waren nog niet eens gebroken en het vlies zat nog om me heen. Ze zeggen dan ook wel: ‘Die is met de helm op geboren.’ Deze ‘snelheid’ is nog altijd terug te zien in mijn karakter. Ik stel beslissingen vaak uit, maar als ik eenmaal een beslissing heb gemaakt, doe ik het ook snel. Het liefst binnen anderhalf uur, haha.”
“Ik ben geboren op camping de Colenbrander in Lutten (Overijssel). Mijn ouders hadden net een bijbelschool afgerond in Duitsland, maar hadden niet echt de ambitie om mij een Duitse opvoeding te geven. Ze hadden alleen geen cent te makken en zijn teruggegaan naar Nederland. Via via zijn ze op een camping beland, in een klein, tochtig (maar schattig) wit chaletje. Tijdens de bevalling hoorde mijn moeder de muizen over het dak lopen! We hebben daarna nog vier jaar op de camping gewoond, best gezellig! Als ik vertel dat ik op een camping ben geboren, zijn mensen soms geschokt. Ze denken dan meestal aan een noodbevalling in een tentje, dat was dus niet het geval. Ik houd nog steeds ontzettend van kamperen, dus ik denk dat dit zeker iets met mijn geboorteplek te maken heeft.”
