Het stopwoordje 'haha'

Ik typ ze aan de lopende band. Deze haha’s. Allemaal emotieloos. Je hebt de ‘Haha kom nou maar’, ‘Haha dwaas’ of ‘Haha mooi’. Ze kunnen allemaal prima zonder deze toevoeging, maar komen met haha beter over. Dus gebruik ik die. Alles om mijn gesprekspartner te pleasen en op afstand gemogen te worden. Iets waar we, zowel virtueel als in realiteit, altijd mee bezig zijn.

Tot iemand onverwacht een goede grap maakt. Dan wordt haha plots een eeneiige drieling. Oftwel: hahaha. Mijn mondhoeken krullen zich en ik grijns naar het beeldscherm tussen mijn vingers. Een daadwerkelijke lach, geuit met een extra ha. Het is zo simpel, zolang we het allemaal maar begrijpen.

De onverwacht goede grap

En dan heb je nog de HAHAHAHAHA. Eentje die ik nauwelijks uit mijn vingers krijg, omdat tranen het toetsenbord vervagen en mijn lichaam liever over de grond rolt dan letters typt. De bulderende capslock-lach komt zelden voor, maar behoort wel tot de beste. Wanneer deze valt, weet de hele coupé, bar of winkelstraat dat ze eigenlijk direct mijn beeldscherm moeten bekijken. Waarschijnlijk omdat mijn vrienden de beste woordgrappen maken. Of iemand een hilarische vraag stelt.

De bulderende CAPSLOCK-lach

Tussen haha en hahaha zit een wereld van verschil. Net als tussen WhatsApp- en werkelijke gesprekken. Ik moet alleen leren ermee om te gaan. Leren dat digi-taal nooit hetzelfde is als praten. Leren dat een mobiele conversatie altijd hoort te leiden tot een daadwerkelijke ontmoeting. Geen ‘vriendschappen’, flirten (met de dame/heer van mijn digitale dromen) en lachen vervangt. En al helemaal geen ruzie of geluk.

Loop jij ook tegen ongeschreven WhatsAppregels aan die wij eens onder de loep moeten nemen? Laat het weten en app ons op 0683673700. Haha.