Het bijzondere verhaal van karmozijnrood
Leestijd: 3 min
Leestijd: 3 min
De Bijbel barst van de kleuren. Rood, oranje, geel, blauw, die kleuren zijn allemaal veel te basic. Nee, wij hebben karmozijnrood, blauwpurper en zo wit als sneeuw. Zat jij nou ook altijd in de kerkbanken met zo’n blik van: wat is nu weer karmozijnrood, dan hebben wij goed nieuws. BEAM zocht het voor je uit!
Karmozijnrood is, hoe kan het ook anders, een rode kleur. De kleur wordt vaak genoemd in de Bijbel. De tabernakel is bijvoorbeeld karmozijnrood, en de kleur zat verweven in de kledij die de priesters moesten dragen. Karmozijnrood is een natuurlijke kleurstof. De kleur komt van een worpje, met de prachtige wetenschappelijke naam: Coccus Ilicis. Het verhaal van karmozijnrood gaat vooral om het vrouwtje van dit wormpje. Het vrouwtje hecht zich vast aan een boom en legt eitjes. Na enkele dagen komen die eieren uit en die kleine larfjes, en nu wordt het een beetje vies, eten de eerste paar dagen van hun (nog levende) moeder. Als de moeder uiteindelijk sterft komt er een rode kleurstof vrij: karmozijnrood. Hierdoor kleurt een deel van de boom en de larfjes ook karmozijnrood. Drie dagen na de dood van de moeder verandert haar rode kleur in wit en valt ze op de grond.
Ik (Jezus) zeg u, wie mijn woord hoort en Hem gelooft, die Mij gezonden heeft, heeft eeuwig leven. (Joh.5:24)
In de Bijbel heeft dit wormpje een speciale symboliek. Het moederworpje hecht zich vast aan hout om te sterven. Ze hecht zich vast om nieuw leven voort te brengen, om haar nageslacht te beschermen. Na drie dagen transformeert ze. Komt dit verhaal je misschien bekend voor? Jezus stierf aan het kruis voor ons, net zoals de moederworm dit doet voor haar larfjes. De larven leven van het lichaam van hun moeder. In Johannes 6 zegt Jezus: “Ik ben het levende brood, dat uit de hemel nedergedaald is. Indien iemand van dit brood eet zal hij in eeuwigheid leven; en het brood, dat ik geven zal, is mijn vlees.” Na drie dagen stond Jezus op uit de dood. Een soort transformatie, net als de moederworm die drie dagen naar haar dood wit wordt en neerdaalt op de grond. “En zijn klederen werden schitterend, helwit, zoals geen voller op aarde ze kan maken,” staat er in Marcus 9. Zo is deze worm een prachtig symbool voor het lijdensverhaal van Jezus. 1000 jaar voor de geboorte van Jezus schreef koning David hier al over, in Psalm 22:
Maar ik ben een worm en geen man, een smaad voor de mensen en veracht door het volk.
