Henrikes (21) toekomst als boerin is onzeker: ‘Het is geen baan, het is mijn leven’
Leestijd: 4 min
Leestijd: 4 min
Stallen, melk, hooi: de geur van koeien hangt in de lucht. Henrike (21) ruikt het niet eens meer. Zij is hier 7 dagen in de week te vinden. Ze is boerin en gaat het melkveebedrijf van haar ouders overnemen. De toekomst voor de boeren is best onzeker, maar dat houdt Henrike niet tegen: “Ik zal een manier vinden om door te gaan!”
Het boerenleven zit in Henrikes bloed. De boerderij zit al generaties in de familie. “Sinds ik kan praten zeg ik dat ik boerin word. Ik ben altijd tussen de koeien te vinden. Ze hebben allemaal een eigen karakter. Dat vind ik het allermooiste.” Om haar droom te realiseren, volgt Henrike nu de opleiding agrarisch ondernemerschap. Hier leert ze alles over het vak. Over een paar maanden studeert ze af en dan kan ze echt aan de slag.
Hoe hard je ook werkt, je weet niet of het genoeg is om te blijven bestaan
Toch is het leven van de boerin niet alleen maar rozengeur en maneschijn, want, daar heb je het weer: het stikstofprobleem. Er is nog veel onduidelijk, maar het lijkt erop dat heel wat boerenbedrijven zullen gaan verdwijnen in de toekomst. Henrike beschrijft hoe machteloos haar dat maakt: “Het is niet eens een baan. Het is mijn leven. Het gaat altijd door en je leeft met volle overgave. Het is moeilijk dat, hoe hard je ook werkt, je niet weet of het genoeg is om te blijven bestaan. Je moet dan niet alleen je baan inleveren, maar ook je hele manier van leven.”
Henrike en haar ouders zoeken naar creatieve oplossingen om de stikstofuitstoot te verminderen. “We hebben allemaal de taak om goed met de aarde om te gaan. Ik denk dat niemand daarop tegen is.” In de weides heeft het bedrijf daarom klavers gezaaid. Dat plantje haalt stikstof uit de lucht. De koeien mogen ook sinds drie jaar naar buiten. Dat zorgt ervoor dat de koeien minder stikstof uitstoten. “Dat zijn investeringen, waarmee we hopen dat het bedrijf klaar is voor de toekomst.” Henrike staat er ook voor open om op een andere plek het bedrijf opnieuw op te starten. De overheid zou dan kunnen beslissen waar de natuur de uitstoot beter aankan en het bedrijf dus daar neerzetten.
We hebben allemaal de taak om goed met de aarde om te gaan
Op dit moment ligt er ook veel nadruk op het uitkopen van de boeren. De overheid geeft een boer dan genoeg geld, zodat de boer kan stoppen met het bedrijf. Henrike gaat zich niet laten uitkopen. Dat betekent namelijk ook dat ze dan nooit meer boerin mag worden in Nederland. Mocht het in Nederland echt onmogelijk worden om boerin te blijven, dan zou Henrike zelfs in het buitenland verder willen gaan. “Ik ga er natuurlijk alles aan doen om gewoon in Nederland door te kunnen, want dit is mijn thuis. Maar als dat echt niet meer kan, ga ik misschien naar Duitsland, Denemarken, Canada of Amerika.”
Stikstofdebat: Boerenzoon Frits (17) maakt zich zorgen over verdwijnen van boeren
