Ga naar submenu Ga naar zoekveld

Hanna (16) deelt haar favoriete bijbelvers: "Ezechiël 37 gaf me rust toen ik overspannen was"

20 mei 2021 · Leestijd 3 min

Op onze Insta vroegen wij jullie om je favoriete bijbeltekst met ons te delen. Deze week vertelt Hanna overhaar favoriete bijbeltekst: Ezechiël 37 “Dit zegt God, de Heer: Botten, ik ga jullie adem geven zodat jullie tot leven komen”.

Wat is het verhaal achter dit stukje?

“Ezechiël wordt meegenomen naar een dal vol met botten. God vraagt daar aan hem: kunnen deze botten tot leven komen? Deze botten stellen alle inwoners van Israël voor: er is niks meer van ons over, er is geen hoop meer, het is met ons gedaan. Mensen in Israël hadden het gevoel dat de hoop verloren was. Toen zei God tegen Ezechiël om tegen de botten te spreken, en kwamen ze tot leven.”

Wanneer las je dit vers voor het eerst?

“Ongeveer een jaar geleden was ik met mijn moeder en zus echt fan van Lauren Daigle, vooral het nummer ‘You Say’. We luisterden op een middag samen een paar van haar albums in de huiskamer en ik weet nog dat het nummer ‘Come Alive’ voorbijkwam. In dat liedje zingt ze: “We call out to dry bones: come alive”. Die tekst vond ik heel mooi, dus dat zei ik ook tegen mijn moeder. Ik wist helemaal niet dat ze eigenlijk een bijbeltekst zong, daar kwam ik pas achter toen mijn moeder dat vertelde. Daar had ik nog nooit van gehoord, dus sloegen we samen de bijbel open om dat vers te lezen. In die tijd wilde ik me graag laten dopen, dus toen zei mijn moeder meteen: “Dat zou een mooie dooptekst zijn!”.”

Wat betekent het voor jou persoonlijk?

“Het was een bijzonder moment, er speelden namelijk een aantal dingen in mijn leven op dat moment. Ik had al een tijdje het verlangen om mij te laten dopen, maar dat kon niet. Toen ik ontdekte wat de tekst betekent, voelde de boodschap als een teken van God. Daar kon ik even mee verder. In die tijd was ik overspannen: de cijfers voor mijn examens waren niet goed en ik was te veel aan het leren, waardoor ik geen tijd meer had om leuke dingen te doen. Ik raakte daardoor steeds meer gespannen en voelde me opgebrand. De tekst gaf mij hoop in de situatie waar ik in zat. Het beeld van botten die weer tot leven kwamen raakte me en gaf mij rust. Nu een jaar later merk dat ik meer tijd voor mezelf neem om echt tot rust te komen.”

Geschreven door

Edwin