Ga naar submenu Ga naar zoekveld

Gerrianne (28) werkt in Jemen: ‘Iets simpels als alleen boodschappen doen, is hier te gevaarlijk’

17 september 2021 · Leestijd 5 min

Nergens heen mogen behalve als iemand met je meegaat. Voor de meesten een verschrikkelijk idee, maar voor Gerrianne (28) is dit de realiteit. Zij werkt al anderhalf jaar voor ZOA in Jemen en ondersteunt mensen die in dit door oorlog verscheurde land wonen. Waarom kiest iemand voor zo’n leven en hoe gaat het leven er daar aan toe?

Wat is er aan de hand in Jemen?

afbeelding

“Jemen leeft nu ongeveer zeven jaar in oorlog. Die oorlog gaat tussen de rebellen in het noorden, ook wel bekend als de ‘Ansar Allah’ en de internationaal erkende regering. Die voormalige regering is door de rebellen uit het noorden van Jemen verdreven. In Aden is het nog ingewikkelder, daar zit namelijk nog een onafhankelijkheidsgroep. Vroeger bestond Jemen uit twee landen, en deze groep wil dat herstellen, en vecht ook tegen de voormalige regering.”

Gerrianne: “Projecten waar ZOA zich in Jemen mee bezig houdt zijn projecten voor water- en voedselzekerheid. Ik ben verantwoordelijk ben voor de kwaliteit van onze programma’s en projecten die bijvoorbeeld ervoor zorgen dat mensen toegang hebben tot schoon water. Ook ben ik bezig met het ontwerpen van nieuwe projecten en contact leggen met donateurs. Het werk wat ik doe, is niet altijd even inspirerend. Het is echt kei en keihard werken, maar het geeft wel een goed gevoel. Mensen bellen ZOA bijvoorbeeld vaak om dankjewel te zeggen voor iets wat wij gedaan hebben, en dat geeft heel veel voldoening. Dat is denk ik wel de enige reden dat ik het vol kan houden.”

Onderbuikgevoel

Voor je werk naar Jemen verhuizen is een grote stap. “Ik werd gevraagd of ik in Jemen wilde gaan werken. Het klinkt gek, maar het was gelijk een soort ‘gut feeling’, een onderbuikgevoel dat dit de juiste beslissing was voor mij. Er zijn ook momenten dat ik denk ‘Waarom woon ik hier en waarom doe ik dit?’  Jemen kan soms best wel hopeloos lijken, de oorlog is al ruim zeven jaar aan de gang en er lijkt niet echt een einde aan te komen. Je kan je best wel afvragen: ‘Waarom ga je er dan naar toe, heeft het zin?’ Het voelt soms best wel een beetje als emmertjes water naar de zee dragen, omdat er veel nodig is, maar er is weinig geld. Voor bijvoorbeeld onderwijsprojecten is nu nog geen geeld, dat is soms best frustrerend. Ik doe dit omdat ik het belangrijk vind dat we Jemen niet vergeten.”

Gerrianne is in haar eentje naar Jemen gekomen. “Ik heb eerst in het zuiden, in de stad Aden, gewoond en ben later verhuisd naar de noordelijkere stad Sana’a. Het klinkt gek, maar mijn leven hier is best wel saai. Ik woon in een huis naast het kantoor, en daar ben ik heel veel. Elke dag ben ik op kantoor en daarna ga ik sporten in de gym in de kelder van het huis. Ik kan niet zomaar zelf naar buiten gaan, daar is het te gevaarlijk voor. Een à twee keer in de week doe ik boodschappen en dan gaat er altijd een chauffeur mee en wordt er gecheckt of het wel veilig is.

Er wordt gevochten op straat en er zijn veel protesten en autobranden
afbeelding

Er zijn in Jemen nog veel spanningen door de oorlog. In Sana’a, waar ik nu woon, heb ik een keer een bomaanslag meegemaakt, waar ik gek genoeg doorheen ben geslapen. Met name Aden, waar ik eerst woonde, is het op straat nog wel erg gevaarlijk. Er wordt daar soms gevochten op straat en er zijn veel protesten en autobranden. Een keer heb ik zelfs ’s nachts wakker gelegen, omdat ik mensen op elkaar hoorde schieten in de buurt van mijn huis. Het is daar erg belangrijk dat mensen weten waar je bent, dus melden wanneer je van huis gaat en wanneer je weer terug bent. Iets simpels als even zelf op de fiets boodschappen doen, zit er dus niet in.”

afbeelding

Qua veiligheid gaat het er dus heel anders aan toe dan in Nederland. “Dat is mentaal pittiger dan ik had verwacht. Je kan namelijk nooit iets plannen. Altijd als je het land verlaat, heb je een visum nodig. Het aanvragen daarvan duurt altijd erg lang en je weet niet zeker of je het krijgt. Je hebt dus het gevoel dat je altijd overgeleverd bent aan de autoriteiten, dat is best onzeker. Ik ben bijvoorbeeld woensdag in Nederland aangekomen, en ik wist pas maandag dat ik kon vertrekken.”

Het land van Sinterklaas koekhuisjes

Naast alle narigheid door de oorlog heeft Jemen ook mooie kanten. “Ik vind Jemen echt prachtig. Het is een droog en bergachtig land, heel anders dan Nederland. De binnenstad van Sana’a is ook ontzettend mooi, het lijkt bijna een beetje op Sinterklaas koekhuisjes. Door alle kruiden ruikt het er heel lekker, en dat is het eten ook. De Jemenitische mensen zijn daarnaast heel warm en gastvrij. De bewakers op ons terrein behandelen ons echt alsof we familie zijn. Toen er pas een nieuwe collega aankwam, gingen ze bijvoorbeeld een hele lekkere maaltijd voor haar koken.”

Momenteel is er een campagne van EO Metterdaad en o.a. ZOA, genaamd 21voorJemen. Het doel van deze campagne is om geld op te halen voor de 21 miljoen mensen in Jemen die in nood zijn. Wil je zelf ook bijdragen aan deze campagne? “Uiteindelijk gaat het gewoon om geld doneren, en daarbij maakt het niet uit hoe oud je bent. Vorig jaar heeft een meisje van 9 smoothies verkocht voor Jemen. Het belangrijkste is dat je leert om verder te kijken dan je eigen wereld.”

Kijk voor de campagne op: https://metterdaad.eo.nl/jemen

Geschreven door

Lotte