Tien jaar later, het is weer een uur of drie ‘s nachts. In de voortuin van mijn studentenhuis is het feestje nog helemaal aan. Mijn overvolle jaszakken zijn gevuld met Euro Shopper halve liters. Samen met mijn vrienden turen we door het grote raam van de woonkamer. Tegen het raam staat een meisje hevig met een jongen te zoenen. Joelend en lachend moedigen we het stelletje aan. In een split-second trekt ze haar topje uit en duwt ze haar borsten vol tegen het raam aan. “Dit is toch lekker hè,” zegt een vriend. Weer antwoord ik zonder na te denken: “Ja man, echt nice.” 

Om niet saai over te komen vertel ik iedereen op het feestje over het borstenverhaal. Maar als ik in de vroege ochtend mijn bedje teruggevonden heb, krijg ik nauwelijks het beeld van haar borsten van mijn netvlies. Dit was niet hoe ik mijn eerste live ontmoeting met blote borsten had voorgesteld.  

 
Wat ik al veel eerder had moeten zeggen: stop! Ik hoef je pornoschermpje niet te zien. En je borsten zijn mooi, maar liever niet in mijn gezicht. Laat mij zelf ontdekken wat ik wél en níét wil zien. En geloof me, dat doe ik echt wel. Áls ik dan mijn grens verleg, doe ik dat graag op mijn eigen tempo. Misschien zijn mijn vrienden daar al, maar ik ben niet voor niets weer eens de laatste op het feestje. 

PS: Jongens (en meiden): praat met elkaar over grenzen, seks, borsten, piemels en porno, maar druk deze niet in elkaars gezicht tenzij álle betrokkenen daar oké mee zijn.  

• 

  COLUMN: Blijf van mijn (kroes)haar af!

  COLUMN: Blijf van mijn (kroes)haar af!