Elke dag heeft te weinig uren, elke week te weinig dagen en elke maand te weinig weken. Schaarste is er overal: te weinig tijd, te weinig zelfvertrouwen, te weinig likes. We zijn, net als Rupsje Nooitgenoeg, altijd op zoek naar meer. Hij zou de mascotte van de huidige maatschappij kunnen zijn. Kleren passen nog, maar ze zijn van vorig zijn seizoen, dus niet meer goed genoeg. De telefoon werkt nog, maar er is een nieuw model uit, dus niet meer goed genoeg. Meestal is het volgende een kopie van het oude. Het is iets anders, iets strakker en moderner, maar uiteindelijk is het gewoon hetzelfde. De westerse cultuur is een cultuur van onmiddellijke bevrediging geworden, waar ‘nooit genoeg’ domineert. Het perfecte leven is maakbaar geworden, schreeuwt alles om ons heen. Alles in het leven lijkt nog belangrijker te zijn dan het andere. We zijn onze fascinatie voor het alledaagse kwijt. Het fundament van ‘nooit genoeg’ is een diep verlangen naar nieuwheid, creativiteit en betekenis. Hier en nu. We zijn bang om iets beters te missen: een beter event, een betere telefoon of een betere date. Dit zorgt voor een levensstijl vol adrenaline, en we aarzelen om ergens ons commitment aan te geven. Want wat als er iets beters langs komt?   De behoefte aan nieuwe dingen, de drive om een spannend leven te hebben wordt gevoed door social media: een Instagramwaardig leven lijkt het hoogst haalbare. En zelfs dat is niet zo mooi als het lijkt. Essena O’Neill, een Australische blogster met 500.000 volgers op Instagram, vertelde een tijdje terug open over de neppe wereld achter haar foto’s. Ze verdiende duizenden euro’s met haar social media account, maar nu hoopte ze jongeren bewust te maken over hoe nep de wereld op social media eigenlijk is (wat achteraf dan weer een hoax genoemd werd. Over nep gesproken). Op het moment dat je denkt dat ‘the next big thing’ je gelukkig maakt, zul je er achter komen dat het nooit echt voldoet. We krijgen het, en automatisch gaan we op zoek naar het volgende, beter en aantrekkelijker. Meer en meer worden we uitgedaagd met de woorden van Paulus in 1 Thessalonicenzen 4: ''streef er naar om een rustig leven te leiden’’. We worden dagelijks geconfronteerd met veel afleiding en verleiding die onze focus en gedachten afleiden van ons leven met God. Het zorgt voor ongeduld. Als we bidden verwachten we snel wat van God te horen. En in plaats van geduldig te leren zijn, worden we gefrustreerd en verveeld. Op zoek naar de volgende adrenaline kick. Brené Brown, een onderzoek professor, zegt: ''Het tegenovergestelde van schaarste is niet overvloed. Het is genoeg. Ik ben genoeg. Jij bent genoeg.’’ In Openbaring 21:5 zegt God: ''Alles maak ik nieuw!’’. En ook 2 Korintiers 5:17 herinnert ons er aan dat God de ultieme nieuwheid is waar onze aardse verlangens naar toe wijzen. Het is gezond om enthousiast te zijn en gepassioneerd te leven. Maar als de jacht naar nieuwe, grote dingen ons leven domineert geven we beetje bij beetje de controle over onze harten en gedachten over aan de wereld. Als we er voor kiezen om rustiger aan te doen en stoppen om het avontuur te forceren, gaan we ons realiseren dat God bezig is om onze omgeving zo te vormen dat we Hem kunnen leren kennen en echt kunnen genieten. Bron: Relevant Magazine, Generatie Nooitgenoeg en Brené Brown Afbeelding: Jeffbullas.com