Vanwaar die terughoudendheid? God is toch God? Hij is per definitie almachtig en staat boven alle natuurwetten. Als iemand iets tegen corona kan beginnen, is Hij het. In de Bijbel lezen we zijn curriculum vitae, en het ziet er indrukwekkend uit. Hij heeft ervaring met mensen genezen. En niet alleen de individuele gevallen, de kreupelen en blinden die Jezus genas. Nee, Hij genas het hele volk Israël van hun slangenbeten door hen naar een bronzen slang op een stok te laten kijken (Num. 21:4-9). God heeft kracht en Hij gebruikt die ook. Waarom dan niet vragen om een wonder?

Teleurstelling

Ik denk dat we verwachten teleurgesteld te worden. Ja, in theorie kan God alles, maar in de praktijk lukt het ons niet om boven natuurwetten uit te denken. Het probleem lijkt té groot. God gaat ons waarschijnlijk toch niet verhoren, dus laten we Hem dan maar niet lastigvallen met zo’n grote vraag. Dan lopen we tenminste niet het risico in een geloofscrisis te komen als ons gebed niets uithaalt.

Aan een gebrek aan Gods macht zal het niet liggen.

Maar als ik kijk naar de geschiedenis van het volk Israël, is het probleem eerder dat ze te weinig verwachten van God dan te veel. Als het leger van Egypte op ze afstormt bij de Rietzee, verwijten ze Mozes de uittocht uit Egypte, tot God zijn macht toont door de Rietzee te splijten. Bij de grens van Kanaän durven ze niet verder te trekken, bang voor de Kanaänieten, terwijl God Jericho’s muren voor hen om kan laten vallen. Juist als Bijbelse figuren vertrouwen op de macht van God, gebeuren er wonderlijke dingen. David verslaat Goliath, door Gods hulp. Gideon verslaat met 300 man een enorm leger Midjanieten, zonder zelf het zwaard te heffen. Daniëls vrienden weigeren koning Nebukadnessar te aanbidden en komen ongeschonden uit een vurige oven. Aan een gebrek aan Gods macht zal het niet liggen.

Angst

Naast angst voor teleurstelling is er misschien ook angst om tegen Gods wil in te gaan. Bang Hem op een of andere manier tegen het hoofd te stoten als we vragen om verlossing in een tijd van lijden. Moeten we gewoon niet zeuren en accepteren wat er gebeurt, in de trant van ‘de Heer heeft gegeven, de Heer heeft genomen, de naam van de Heer zij geprezen’ (Job 1:21)? Ik denk niet dat het verkeerd is om God te vragen om verlossing, de psalmen staan vol van dat soort gebeden. God wil dat we dat wat ons ten diepste bezighoudt, bij Hem brengen. Op dit moment is dat voor mij het coronavirus.

Overgave betekent niet dat we niet om wonderen mogen bidden, alleen dat we Hem blijven vertrouwen wanneer Hij ze niet schenkt.

Om grote dingen vragen wordt pas een probleem als we het God gaan verwijten, wanneer Hij het gebed niet verhoort. God blijft soeverein, dat wil zeggen dat Hij bepaalt wat er gebeurt, niet wij. We kunnen Hem niet voor ons karretje te spannen. Hij vraagt om overgave, volledig vertrouwen dat wat Hij doet goed is. Maar overgave betekent niet dat we niet om wonderen mogen bidden, alleen dat we Hem blijven vertrouwen wanneer Hij ze niet schenkt. Om een prachtige quote van C.S. Lewis aan te halen: “Prayer is request. The essence of request, as distinct for compulsion, is that it may or may not be granted. And if an infinite and wise Being listens to the requests of finite and foolish creatures, of course He will sometimes grant and sometimes refuse them.”

We mogen God vragen om een wonder. En stel dat je voor wat er gebeurt als Hij dat gebed verhoort!  Dan kan de hele wereld zien dat wij niet de controle hebben, maar dat God die wel heeft. Dat Hij een goede vader is, die het grootste ontzag verdient en dingen kan doen die we ons niet voor kunnen stellen. Daar draait alles om. Niet om het kunnen doorgaan met ons sociale leven, niet om bevrijding uit de anderhalvemetermaatschappij. Het draait om Zijn eer. Bid jij mee?