Fleur: 'Zelfs therapie gaf geen uitweg meer'
Leestijd: 3 min
Leestijd: 3 min
Dat uitgerekend Fleur (23) in God zou gaan geloven, had waarschijnlijk niemand verwacht. Vanuit haar opvoeding werd er niet veel met het geloof gedaan en op de middelbare school heeft ze vooral negatieve vooroordelen over christenen. “Ik deed er alles aan om te bewijzen dat God niet bestond.”
Als Fleur vijftien is, krijgt ze van de huisarts een doorverwijzing naar een christelijke zorginstelling. Het gaat helemaal niet goed met haar. Ze is depressief en voelt zich slecht. “Ik at niet goed en durfde op een gegeven moment zelfs niet meer naar school.” Ze is blij met de hulp die ze krijgt, maar vindt het erg ingewikkeld dat de organisatie christelijk is. Ze heeft geen goede ervaringen met haar christelijke klasgenoten als die ontdekken dat Fleur op mannen en vrouwen valt. “Ik kreeg te horen dat homoseksualiteit ‘zondig’ en ‘vies’ is. Door al mijn slechte ervaringen was mijn Godsbeeld enorm negatief geworden en ik twijfelde of ik wel op de goede plek was beland bij die zorginstelling.”
Ik leerde dat niet elke christen dezelfde visie heeft
Dat beeld wordt er niet bepaald beter op als gesprekken over haar geaardheid worden vermeden. “Ik merkte dat psychologen er niet echt iets mee wilden en voelde me niet gezien.” Hoewel Fleur toch haar havodiploma haalt, gaat het mentaal steeds slechter. “Ik moest uiteindelijk worden opgenomen, wat ik doodeng vond. Omdat er geen andere keus was, werd ik weer opgenomen in een christelijke kliniek.”
“Bij elke maaltijd in de kliniek lazen we uit de Bijbel en waren we bezig met de vraag wie God voor je is. Ik vond het heel moeilijk om zo veel geconfronteerd te worden met het geloof. Toch leerde ik in deze tijd dat niet elke christen dezelfde visie heeft. Dat een mening niet gelijk iets met mij als persoon te maken hoeft te hebben.”
Voor Fleur voelt het alsof ze niets te verliezen heeft en ze krijgt hoop dat God misschien wél herstel kan bieden. “Ik werd nieuwsgierig, sloeg de Bijbel open en ging voor het eerst mee naar de kerk. Dat was overigens mega spannend, want in mijn hoofd klonk maar één vraag: mag ik hier wel zijn?” In de kerk werd haar vraag beantwoord: ‘je bent welkom zoals je bent, God houdt van jou!’
Door mijn slechte zelfbeeld voelde het alsof ik God tekortdeed
“Ik verdiepte me steeds meer in het geloof en las vaker uit de Bijbel. Het raakte me om te lezen dat God met iedereen een plan heeft. Ik realiseer me nu dat ik God tekort heb gedaan door zo slecht over mezelf te denken. Hij heeft mij gemaakt en gekozen voor mijn bestaan! Ik geloof nu dat God mijn verhaal kan gebruiken zodat mensen hopelijk ook voor God mogen kiezen.”
“Als ik terugkijk op mijn depressies besef ik me dat ze heel zwaar waren. Ik weet niet hoe ik dat zonder God had moeten doen. Afgelopen jaar heb ik me tijdens Pasen laten dopen. Ik mocht bewust de keuze maken om vanaf nu alles met Jezus te doen. Het maakt niet meer uit welke obstakels er nog komen, zolang ik het maar met God mag doen.”
Rochelle ervaart wonder in Zwitserland: ‘Dit kon ze nooit van mij weten’
