Ik mag niet gedoopt zijn én tegelijkertijd twijfelen aan mijn geloof

Opeens bekruipt mij een heel naar gevoel: ‘Ik mag niet gedoopt zijn én tegelijkertijd twijfelen aan mijn geloof’ en ‘Ik heb vast een verkeerde keuze gemaakt door zo jong dit besluit te nemen.’ De knoop in mijn maag wordt groter en groter. Ik schaam me en denk continu dat ik niet goed geloof, terwijl ik wel gedoopt ben. Na een tijd besluit ik om met buikpijn naar mijn vader te gaan. Hij stelt mij gerust met de woorden: ‘Je hebt voor Jezus gekozen, dat is nooit een verkeerde keuze.’

Levensveranderd besluit

Vandaag is het tien jaar geleden dat ik mij liet dopen en zie ik dat mijn vader gelijk heeft. Je hoeft niet ‘perfect’ te geloven, vaak genoeg uit je Bijbel te lezen en nooit meer te twijfelen, voordat het een goede keuze is om gedoopt te worden. Natuurlijk is het een levensveranderd besluit waar je goed over na moet denken. Maar ik vind het kiezen voor Jezus niet iets wat je doet pas nadat je jezelf een 'goede' christen vindt. Of wanneer je antwoord hebt of al je vragen (die altijd zullen blijven komen).

Reis met Jezus

Nee, mijn doop is een startpunt geweest in mijn reis met Jezus. Door mijn hele leven heen heb ik hoogtepunten, twijfel ik, met vlagen lees ik wel of niet uit de Bijbel en ga ik wellicht anders naar dingen kijken. Maar door alles heen heb ik wel gekozen voor Jezus. Ik mag bij Hem komen mijn hele 'reis' lang. Wanneer ik in een dal ben, of op de berg sta. En nu ben ik ontzettend blij dat ik voor Jezus ben gegaan en weet ik zeker: het was niet de verkeerde keuze.

• 

  Hoe kies ik tussen geloofsdoop en belijdenis?

  Klik hier