Evangeliegemeente De Wijngaard in Oost-Souburg | "Vrolijk en betrokken: dat typeert ons"
Leestijd: 6 min
Leestijd: 6 min
Sta jij elke zondag te swingen in de kerk, handjes in de lucht en gaan met die banaan? Of weet je niet beter dan stil te zitten naast je ouders, psalmen die uit het orgel knallen en een stokoude (maar ontzettend lieve) koster die met moeite in zijn stoel neerploft? Wij willen in ieder geval ALLES weten over de kerk waar jij zo dol op bent en bespreken alle ins en outs in ‘Church Maps’. Deze keer praten we met Maurits over zijn gemeente in het Zeeuwse Oost-Souburg: Evangeliegemeente De Wijngaard.
Ontstaan: De roots van De Wijngaard liggen in 1972. Christenen uit verschillende kerken in Middelburg spraken samen af voor Bijbelstudies, aanbidding en gebed. De groep groeide en kwam regelmatiger samen. In 1975 kregen zij een profetie dat ze als gemeente in een wijkcentrum in Middelburg samen zouden komen. Dat was het begin van Evangeliegemeente De Wijngaard, die nu een eigen gebouw heeft in het Zeeuwse Oost-Souburg.
Doel: De Wijngaard wil God (beter) leren kennen en liefhebben, Zijn naam verheerlijken en leven in de verwachting van Jezus’ terugkeer naar de aarde. Zending en evangelisatie spelen een grote rol in de kerk.
Leden: 300
Dienst: Elke zondag om 10.00 uur
Adres: Evangeliegemeente De Wijngaard, Kanaalstraat 8 te Oost-Souburg
“Tja, mijn ouders zijn daar terecht gekomen en toen werd ik geboren! Ik ben dus in De Wijngaard opgegroeid. De enige verandering die ik heb meegemaakt, is het moment dat we van gebouw wisselden. Ik heb het er enorm naar m’n zin en ken de kerk inmiddels aardig goed: alle fasen van het kinderwerk heb ik meegemaakt. In de pubertijd vroeg een aantal vrienden van mij zich af waarom ze eigenlijk naar de kerk gingen: ‘Waar doe ik het voor? Alleen omdat m’n ouders me meesleuren?’ Gelukkig heb ik niet met deze vragen geworsteld en ga ik nog steeds met plezier naar de kerk. Ik vind het een mooie plek om God te ontmoeten.”
“We beginnen de dienst met het zingen van liedjes. Eigenlijk zingen we louter Opwekking. Oké, af en toe ook een Engelstalige, christelijke hit van bijvoorbeeld Hillsong of Rend Collective. Daarna heet één van de oudsten iedereen welkom en gaan de kinderen naar hun eigen dienstje. Vervolgens zingen we nog meer. Waar het eerste deel van de muziek energiek is, richten we ons in het tweede deel meer op aanbidding en het een-op-een contact met God. Dan volgt de preek. De ene keer spreekt er iemand uit de kerk, de andere keer iemand van buiten. Ik denk dat de verdeling ongeveer 50/50 is. Ook daar ben ik erg tevreden over! Het is goed om ook een preek te krijgen van iemand die buiten de perspectieven van de eigen kerk denkt. Uiteindelijk deelt elke spreker over dezelfde God die we aanbidden als christenen.”
We bidden voor Truus en haar darmproblemen of de fratsen van Trump
“Na de preek volgen er meestal mededelingen over zowel praktische zaken als zieken in de gemeente. Voor hen doen we voorbede. Een oudste moedigt ons vaak aan om dat in kleine groepjes te doen. Dan verschijnen er op de beamer verschillende thema’s: Truus en haar darmproblemen of de fratsen van president Trump. Na de voorbede zingen we nog een slotliedje, ontvangen we de zegen en drinken we een bakje koffie.”
“Op zondag zitten jongeren vanaf de middelbare schoolleeftijd gewoon in de dienst. Maar buiten die zondagsdienst om valt er ook genoeg te beleven! Wij – als jongere generatie - zijn ingedeeld in drie groepen: de tieners, de jongeren en de jongvolwassenen, ook wel jovo’s genoemd. De jongste groep komt eens in de twee weken op vrijdag samen, de jongeren als aparte groep ook en de jovo’s ontmoeten elkaar sinds dit jaar op zondagavond. Ook organiseren we maandelijks een oefenavond van het aanbiddingsteam waar jongeren bij mogen zijn. We hebben dan een gezellige tijd met elkaar. De jongeren mogen meespelen om zo te ontdekken of ze het ook leuk vinden om in het team te komen. Op die manier ben ik er ook ingerold als basgitarist. Én ik ontmoette er mijn vriendin, ook niet onbelangrijk!”
“Ik houd erg van zingen. En gelukkig doen we dat dus ook veel tijdens de dienst! Als ik in de band speel, zing ik af en toe de tweede stem, maar ik gebruik mijn stembanden vaker als ik in de kerkbanken zit. We zingen allerlei Opwekkingsnummers: van de allernieuwste tot een gouwe ouwe. Die afwisseling vind ik mooi en belangrijk. De taal van sommige oude liedjes gaat soms zoveel dieper. Terwijl die teksten tegelijkertijd ook veel simpeler kunnen zijn. Bijvoorbeeld Opwekking 454: ‘Zegen, aanbidding, kracht, overwinning.’ Het zijn allemaal termen die God beschrijven. Meer heb je soms niet nodig! We kunnen heel erg ons best doen om God in woorden te vatten, maar dat is gewoon niet mogelijk. Daarom houd ik van de simpelheid van oudere nummers. En dat ik deze nummers dan met 300 andere mensen mag zingen die God ook belangrijk vinden: wauw!
"Als rechtenstudent houd ik ervan om dingen vanuit verschillende perspectieven te belichten en uiteenzettingen te geven… Dus één term verzinnen vind ik lastig! Maar dan schieten me toch de woorden ‘opgewekt’ en ‘betrokken’ binnen. Mensen zijn altijd vrolijk en geïnteresseerd. Tijdens een dienst of bij de koffie, maak ik wel eens een praatje met mensen. Dan wordt mij bijvoorbeeld gevraagd naar mijn studie. Als ik zeg: ‘Geen idee wat ik volgend jaar ga doen,’ dan is de kans groot dat hier een week of een maand later weer naar wordt gevraagd. ‘Hoe staat het er nu voor?’ Deze betrokkenheid vind ik fijn, het geeft me een soort familiegevoel!"
