Esther (17) heeft autisme: ‘Ik zie dingen die anderen missen’
Leestijd: 3 min
Leestijd: 3 min
Sinds twee jaar weet Esther (17) dat ze autisme heeft. Door de diagnose vielen een hoop puzzelstukjes op hun plaats. Leven met autisme is niet altijd makkelijk: Esther moest haar studie stoppen, onder andere doordat ze het reizen met de bus niet vol kon houden. “Ik schiet in de stress als de bus te laat is, omdat ik dan niet weet hoe laat ik thuis ben. Ik kan dan niet meer fatsoenlijk nadenken en blokkeer.” Toch ziet Esther ook veel positieve kanten aan het hebben van autisme.
Esthers diagnose kwam niet helemaal als een donderslag bij heldere hemel. “Ik had zelf al lang het gevoel dat ik autisme had. Mijn broertje heeft het ook en ik herkende mezelf erg in hem.” Door Esthers autisme kan ze bijvoorbeeld slecht tegen te veel prikkels. “Als ik in een drukke ruimte ben, draai ik helemaal door. Ik loop weg of wil niet meer praten. Soms vind ik mezelf dan ook heel irritant, maar ik er niet zoveel aan doen.” Daarnaast kan Esther ook slecht tegen veranderingen en heeft ze moeite met contactleggen.
Ik was bang dat iedereen mij raar zou vinden of dat ik op zou vallen
Hoewel Esther de diagnose zelf zag aankomen, vond ze het toch lastig om te accepteren. “Ik was bang dat iedereen mij raar zou vinden of dat ik op zou vallen, maar eigenlijk valt dat mee. Ik kan nu beter herkennen wanneer iets van mijn gedrag door mijn autisme komt. Dat geeft me rust.” Nog niet iedereen in Esthers omgeving weet dat zij autisme heeft. “Ik heb het nu zelf geaccepteerd en kan het daardoor nu ook makkelijker tegen anderen zeggen. Mijn beste vriendin, kende ik al voor mijn diagnose. Zij kan mij nu beter helpen en begrijpen.” Esther vindt het wel lastig dat er nu een labeltje aan haar hangt. “Sommige mensen kennen mij niet zonder dat label. Ik ben bang dat als je aan hen vraagt: waar denk je aan bij Esther? Dat ze zeggen: autisme.”
Toch ziet Esther ook veel positieve kanten van haar autisme. “Ik ben gevoelig voor details. Daardoor zie ik veel kleine, mooie dingen, die anderen missen. Ik ben ook structureel en vergeet afspraken niet. Dat vind ik fijn. Sinds de diagnose heb ik ook meer zelfkennis gekregen. Ik ben meer over mezelf gaan nadenken. En het is ook goed dat niet iedereen hetzelfde is, anders is de wereld zo saai!”
“Ik merk in mijn omgeving dat er bij vrouwen en meiden niet zo veel erkenning is voor autisme als bij jongens. Er wordt minder aandacht aan besteed en het wordt ook pas later ontdekt.” Om die reden startte Esther ook een Instagramaccount, waar ze open is over haar autisme en wat dit voor haar betekent. “Ik krijg veel positieve reacties, vooral van vrouwen.” Hier vind je Esthers Instagramaccount!
