Leestijd: 5 min
Twee jaar geleden ging Elise (16) voor het eerst naar de EO-Jongerendag. Daar maakte ze kennis met het geloof en koos ze zelf ook voor God. “Ik zag hoe al die jongeren daar vol passie stonden te zingen en dacht; ‘waarom heb ik al die vooroordelen eigenlijk, dit is toch gewoon ontzettend mooi?’”
“Twee jaar geleden ging ik voor het eerst naar de EO-Jongerendag. Een vriendin van mij was christelijk, en haar familie had een extra kaartje. De moeder van die vriendin heeft me uiteindelijk uitgenodigd. Ik was niet gelovig en ik wist niet zo goed wat de EO-Jongerendag precies was. Ik had het idee dat het geloof heel saai en oubollig was, ik dacht: ‘waarom zou je in een God geloven? Zoiets bestaat toch niet?’ Ondanks die vooroordelen wilde ik wel mee naar de jongerendag.
In de bus onderweg naar het Gelredome heerste al een hele goede sfeer. Het was gezellig en ik heb er leuke mensen ontmoet. Toen we in het Gelredome waren begon op het scherm een countdown naar de opening van de jongerendag. Vanaf dat moment was ik al onder de indruk. Vooral toen iedereen begon met het zingen van worship, ik was verbaasd over hoeveel jongeren daar vol passie stonden te zingen, met hun armen in de lucht. Ik dacht: ‘waarom heb ik al die vooroordelen eigenlijk, dit is toch gewoon ontzettend mooi?’
Ik vond het zo mooi dat ik begon te begrijpen waarom mensen in God geloven, ik wilde meer weten en leren over dit geloof. Ik zag christenen tot Jezus bidden en begon te geloven dat hij ook bij hun was, ik begon Hem te zien als iemand die je altijd kan vertrouwen en om advies kan vragen, iemand die er altijd voor je is.
Toen ik na de EO-Jongerendag thuiskwam, keek ik in mijn sieradenkast. Daar lag een hangertje van een kruisje, dat van mijn oma geweest was. Mijn oma was heel gelovig, maar mijn ouders hebben dat niet voortgezet. Ik heb dat kruisje nooit eerder gezien. Toen ik het precies die dag vond, wist ik dat mijn keuze voor het geloof de juiste keuze was.”
“Na de EO-Jongerendag zei ik tegen mijn ouders dat ik naar de kerk wilde gaan. Dat vonden ze heel raar, dus toen heb ik verder maar niets gezegd. Ze weten niet dat ik christen ben. Ik ben bang voor hun reactie als ik ze dat vertel, wat ze ervan vinden, of ze mij dan anders gaan zien en behandelen.
Bij mijn niet-christelijke vriendinnen kom ik stapje voor stapje uit voor mijn geloof. Zij reageren heel positief, ze vinden het heel leuk en fijn voor me. Ik ga ook meer om met christenen. Een christelijke collega stuurde me pas nog een filmpje over de betekenis van Pasen, omdat hij wist dat ik dat soms nog moeilijk vind. Dat maakte alles een stuk duidelijker voor me. Contact hebben met christenen en praten over hoe zij het geloof ervaren helpt me echt.”
“Sinds ik tot geloof gekomen ben, heb ik het gevoel dat ik alles veel meer op een rijtje heb. Ik was vroeger heel zoekend, ik wist niet wat ik met mijn leven wilde, waar ik voor stond, of wat ik wilde bereiken. Ik heb meer overzicht nu. Later wil ik mijn geloof ook doorgeven aan mijn kinderen, omdat ik weet hoe fijn dat voor hun leven kan zijn.
Op de EO-Jongerendag heb ik een ‘What Would Jesus Do?’ -bandje gekocht. Als ik het even niet meer weet denk ik daaraan. Ik weet dat ik altijd met mijn vragen bij Hem terecht kan. Ik heb nu andere prioriteiten dan vroeger, ik gedraag me anders. Pas was er een meisje in de bus dat geen kaartje kon kopen omdat ze alleen contant geld had. Toen ben ik opgestaan en heb ik voor haar betaald. Dat soort kleine dingetjes heb ik van Jezus geleerd.”
BEAM is op een missie! We willen heel jong Nederland Gods licht laten ervaren. En dat kunnen we niet alleen, maar met zoveel mogelijk lichtjes (BEAM-leden). Samen met jou gaan we van 21 juni tot en met 28 juni aan de slag om zoveel mogelijk nieuwe leden te werven. Doe je mee? Hoe meer leden je werft, hoe groter de beloning. Bij elk geworven lid krijg je sws een prijs! Lees hier hoe dat werkt :)