Doris (17) is bijna twee meter: ‘Ik vind het grappig om schoenen te dragen die me nóg langer maken’
Leestijd: 5 min
Leestijd: 5 min
Iedere jongere heeft een verhaal. Maar wanneer heb je de kans om onbeschaamd al je vragen aan de ander te stellen? Nou, dat kan hier. Bij de BEAM-rubriek ‘Durf te Vragen’ stellen wij de vragen aan een jongere die jij via Instagram hebt ingestuurd. Vandaag spreken we met Doris (17), zij steekt met haar 1 meter 93 met kop en schouders boven iedereen uit.
“Ik steek eigenlijk overal bovenuit. Mijn vrienden zijn allemaal rond de 1 meter 70 en ik ben wel een stuk langer.” En dat is niet het enige, er doen zich ook praktische probleempjes voor. “Mijn bed is wel een beetje klein aan het worden,” zegt Doris lachend. “Ook is het wel lastig om de goede kleding te vinden. Shirts kopen is wel oké, maar broeken zijn moeilijker. Bij veel winkels zijn ze namelijk te kort voor mij. De bedoeling is dat ze tot op je enkels vallen, maar dat doen ze bij mij niet altijd. Voor broeken ga ik daarom meestal naar de Zara, want daar zijn de broeken vaak wat langer.”
“Meestal zijn het sarcastische grappen van vrienden, niet echt vervelende opmerkingen. Als iemand erover begint, heb ik wel altijd zoiets van ‘niet weer’. Het is blijkbaar echt een ding voor heel veel mensen dat ik zo lang ben. Dat mensen er grappen of opmerkingen over maken, vind ik eigenlijk wel een beetje vervelend. Iedereen is anders, de een is kort, de ander lang, dik of dun, je hoeft daar niet per se iets over te zeggen. Ik maak ook geen opmerkingen over hele kleine mensen. Toch zijn sommige reacties ook juist wel leuk, wanneer mensen zeggen dat ik met mijn lengte wel model zou kunnen worden bijvoorbeeld. Dat is natuurlijk wel leuk om te horen.”
“Ja, best wel. Misschien is dat raar, maar het maakt je toch anders dan de rest. Ik vind het altijd wel fijn om goed in de groep te passen. Ik vind het jammer dat het aan mijn lengte ligt dat ik toch anders ben. Ik weet nog dat ik in groep één de langste van de klas was en ook de hoogste torens kon maken bij het spelen en ik dat heel leuk vond. Dat was wel het hoogtepunt van hoe ik dacht over mijn lengte. Nu ben ik er toch wel wat minder positief over.”
Bij het horen van deze vraag moet Doris lachen. “Die vraag krijg ik best wel vaak! Ik heb daar best wisselende meningen over gehad. Vroeger vond ik altijd dat de jongen langer moest zijn. Op een gegeven moment kreeg ik alleen maar relaties met kortere mensen, toen veranderde dat beeld wel. Ik denk niet zozeer dat mijn partner langer moet zijn, maar het zou voor mij wel raar voelen om met iemand te zijn die bij wijze van spreken de helft van mijn lengte is. Dat komt ook wel omdat ik altijd het beeld heb gehad dat het zo hoort in een relatie. Daarnaast lijkt het me wel chill als de ander een beetje rond dezelfde lengte zit, maar ik heb er totaal geen problemen mee als de ander wat korter is dan ik.”
“Ik kan natuurlijk bij veel hoge dingen. Op mijn werk bij Domino’s ben ik daar wel populair mee, want bijna iedereen is daar klein. Ik kan overal bij en dat vind ik wel leuk. Dat zorgt ook wel voor grappige gesprekken, omdat ik met gemak bij de dingen kan die voor hen te hoog zijn. Daarnaast vind ik lang zijn ook wel iets moois hebben. Het geeft niet zozeer macht, maar meer een positieve uitstraling die zegt: ‘ik ben aanwezig’.”
“Het lang zijn is echt iets van mij, iets typerends, dat vind ik wel leuk. Aan de andere kant vind ik ook dat het lang zijn geen definitie moet zijn van mij. Het moet niet zo zijn dat ik alleen lang ben en niks anders.”
“Dat valt eigenlijk wel mee. Mijn moeder heeft wel twee broers die ongeveer twee meter zijn en mijn opa is dat ook. Voor de rest ligt het gemiddelde in mijn familie ongeveer op 1 meter 70.”
“Nee, ik heb niet eens hakken, nooit gehad ook volgens mij. Wel heb ik schoenen met van die hoge zolen, die vind ik echt fantastisch. Ik ben dan wel tien centimeter langer, maar ik vind die dingen echt heel mooi. Ik vind het wel grappig omdat het zo tegenstrijdig is. Ik maak mezelf door deze schoenen te dragen namelijk nóg langer. Ik zou het ook heel leuk vinden om een stukje korter te zijn, om te weten hoe dat is, maar dit tegenstrijdige vind ik ook juist heel leuk. Mensen verwachten dat namelijk niet.”
Leonie (17) heeft chronische pijn en vermoeidheid: ‘Toen ik 9 was, had ik al een burn-out’
