Ik ben Joëlle van Rijn, 20 jaar en ik studeer psychologie. Ondertussen zit ik in mijn derde jaar.
Wie is je vader en wat doet hij?
Mijn vader is Wilfred van Rijn en hij is de voorganger van een baptistengemeente in Teylingen. Hij heeft gestudeerd in Leuven toen ik klein was. Daardoor was hij doordeweeks weg en nog niet echt dominee. Op een bepaald moment werd mijn vader gevraagd voor gemeentestichting. Of hij voorganger wilde worden van een startende baptistengemeente. Daar is hij nu ongeveer 15 jaar mee bezig en de kerk is ondertussen gegroeid naar een gemeente van rond de 200 leden! 
Wat heb je er in je jeugd van gemerkt dat je vader voorganger was?
Als kind niet zoveel. De kerk was nog klein en het enige dat ik er van mee kreeg was dat we steeds op zondagen met een vast groepje mensen samen kwamen. Dat vond ik gezellig. We gingen van gebouw naar gebouw, soms kwamen er nieuwe kinderen bij, dat was erg leuk. Naarmate ik ouder werd bleef ik er nog steeds positief tegen aankijken. Tegelijkertijd werd ik bewuster van de functie die mijn vader had. Iedereen kende hem en mij dus automatisch ook. Daardoor had ik het gevoel dat mensen wel eens op een bepaalde manier naar mij keken. Af en toe werd ik als vergelijkingsmateriaal gebruikt door vriendinnen. Zo van: ‘Kijk, Joëlle mag dat ook, en zij is de dochter van de dominee!’ Gelukkig zijn mijn ouders thuis wel altijd gewoon zichzelf en normaal. Ze willen ons niet met hun werk belasten, daarin heb ik er nooit last van gehad. Het moeilijkste vind ik dat er soms lastige kwesties in de kerk spelen. Dan zijn er vervelende dingen die ik meekrijg. Als mijn vader dan kritiek krijgt vind ik dat moeilijk.