Leestijd: 4 minDoor Gerben van den Dool
Misschien heb je er iets over gehoord, maar misschien ook niet. BEAM Kerkdienst spreker David de Vos bracht vorige week een nieuw boek uit: RAUW. Een boek? SAAAI! Toch is dit boek iets spannender dan je denkt… “Ik ben tot een grote ontdekking gekomen.”
“Eerlijk gezegd is dit boek niet direct héél geschikt voor jongeren, ik blijf een man van veertig. Hier en daar is het boek ook een beetje grof, dus niet het beste voorbeeld. Aan de andere kant: we hoeven ook niet te doen alsof jonge mensen die taal niet horen of gebruiken. Verder komen in het boek veel dingen aan bod waar jongeren tegen aan kunnen gaan lopen in het leven. Want het eerlijke verhaal is: het leven is niet perfect, het leven is rauw.”
“Toen ik een tiener was, wilde ik alles perfect doen. Bij alles wat ik deed vroeg ik me af: ‘Doe ik het wel goed genoeg voor God?’ De intentie daarachter is natuurlijk mooi, maar je moet het ook omarmen als het niet lukt om het juiste te doen. Dat kon ik niet. Vroeger had ik een hekel aan de David die ik niet kon of mocht zijn van mezelf. De David die gewoon even los wil gaan, een biertje drinken, shoarma eten en compleet uit zijn plaat wil gaan in het stadion. Ik gunde het mezelf niet om lol te trappen, dat probeer ik nu écht in te halen, omdat ik tot een grote ontdekking ben gekomen.”
De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
“In de kerk zijn we heel goed in elkaar veroordelen. We besluiten voor God wat wel én niet mag of hoort. Vroeger vonden mensen in de kerk mij leuker of beter als ik zovéél mogelijk dingen deed die ‘hoorden’. Dat zorgde ervoor dat ik zó mijn best deed om het altijd maar goed te doen. Het échte verhaal is: ik mag weten dat er niets op deze aarde is waardoor God mij zou laten vallen. Niets op deze wereld kan ervoor zorgen dat Hij niet meer van mij houdt. Dat was echt een nieuwe ontdekking voor mij. Daarom wil ik mijn eerlijke zelf laten zien aan God en iedereen die mijn boek leest. Alles hoort bij het leven, ook de pijn, ook de scheldpartijen, ook het losgaan. God gaat mee, Hij is in jou, Hij is overal te vinden. Niet alleen in de kerk.”
“Het is niet makkelijk om los te komen van dat oordeel. De afgelopen dagen heb ik een vloedgolf aan positieve reacties gekregen van kerkverlaters, niet gelovigen, maar ook veel kerken zijn superblij met mijn eerlijke verhaal. Tegelijkertijd zijn er ook veel mensen en kerken die het niet goed begrijpen. Christenen die boos zijn. Die keiharde kritiek hebben, terwijl de meesten het boek niet eens gelezen hebben. Dat doet pijn. Je mag best weten dat ik daar kapot van ben.”
Je mag best weten dat ik daar kapot van ben
“Misschien heb jij ook wel eens ervaren dat de kerk geen veilige plek is. Dat er dingen gebeuren in je kerk die niet kloppen. Die pijn doen. Die rauw zijn. Ook als is het moeilijk, probeer er over te praten. De kerk zou een plek moeten zijn waar íedereen zich welkom voelt. Dus jij ook.”
“Het laatste wat ik kwijt wil is deze rauwe en eerlijke vraag: lieve jongeren, willen jullie voor me bidden? Dat klinkt misschien gek, maar ik wil zo graag liefdevol en positief blijven naar mijn omgeving en mijzelf. Dus als jullie mee willen bidden zou dat té gek zijn.”
