Daniëlle (22) lag in het ziekenhuis met een overdosis: ‘God gaf me een tweede kans’
Trigger warning: suïcidale gedachten
Leestijd: 3 min
Trigger warning: suïcidale gedachten
Leestijd: 3 min
Aan het begin van de puberteit struggelde Daniëlle met depressieve klachten. Langzaam ging het steeds slechter en had ze geen hoop meer in de toekomst. Ze bereikte haar dieptepunt toen ze een overdosis nam en op de IC terecht kwam: “Voor mijn gevoel was ik allang dood.”
“Het begon allemaal toen ik 15 jaar was, toen ik struggelde met depressieve klachten. Ik begon mij veel te distantiëren van anderen en vond het moeilijk om mij nog in grote groepen te bevinden. Ik had veel stress en kon mijn weg niet vinden op school. Mijn mentale gesteldheid ging steeds meer achteruit en had zijn dieptepunt bereikt toen ik in 2017 voor het eerst werd opgenomen met een overdosis. Ik wilde namelijk niet langer meer rondlopen met mijn pijn. Ik belandde op de Spoedeisende hulp. Gelukkig heb ik zelf alles op tijd uitgespuugd, waardoor het mijn lichaam niet schaadde.
Een tijd daarna werd ik opgenomen in de GGZ. Hier konden ze mij behandelen voor mijn mentale problemen. Dag na dag hoopte ik er beter uit te komen en weer “normaal” te zijn. De problematiek werd erger nadat ik stemmen in mijn hoofd kreeg. Ik had last van 14 verschillende stemmen, die allemaal iets van mij eisten. Dit was geen fijne tijd, want ik luisterde naar niets anders dan die stemmen. Ik dacht daardoor dat het beter was om niet meer te leven. Ik heb een half jaar op de euthanasielijst gestaan. Ik had geen hoop meer in mijn toekomst. In het voorjaar was het moment dat ik het zéker wist: “Ik wil niet meer leven.” Net als de vorige keer, nam ik ook deze keer een overdosis pillen. Maar dit keer liep het anders af.
Ik heb een half jaar op de euthanasielijst gestaan, want ik had geen hoop meer
Drie dagen lang lag ik op de IC. De dokters vonden mijn reactie op de overdosis apart, omdat ik zo lang weg was en nergens op reageerde. Ik had zoveel pillen geslikt dat mijn lichaam compleet was uitgeschakeld. 18 uur lang wist ik niet wat er gebeurde. Eenmaal wakker kreeg ik het wonder te horen dat mijn organen en de rest van mijn lichaam niet aangetast waren. Ik merkte ook dat ik geen last meer had van stemmen in mijn hoofd en depressieve klachten.
Op dat moment had ik het nog niet door dat God mij geholpen had. Eenmaal thuis, hoorde ik mijn moeder zeggen: "Daniëlle je hebt echt een tweede kans van God gekregen." Dit zette mij aan het denken. God heeft me laten beseffen dat Hij echt een plan met mij heeft. Mijn mentale gezondheid is op het moment zo goed, dat ik weer volop van het leven geniet. Die dankbaarheid probeer ik nu op allerlei verschillende manieren uit te dragen. Bijvoorbeeld door veel te helpen in de kerk en anderen te bemoedigen. Ik hoop daardoor een licht te zijn in mijn omgeving en anderen aan te steken met positiviteit.”
