Let op: spoilers!

Grote kans dat je de serie al kent, maar eerst even een korte samenvatting van het begin. In Squid Game wordt een aantal mensen met schulden uitgenodigd voor een spel waarin ze veel geld kunnen verdienen. Ze worden op een geheime plek gebracht, waar ze allemaal een groene overall krijgen. Het eerste spel is Annemaria Koekoek met een enorme pop: iedereen moet de andere kant van de ruimte bereiken, maar degene die nog beweegt als de pop zich omdraait is ‘af’. Opeens komen de spelers van het spel erachter dat als je af bent, je wordt doodgeschoten. Iedereen raakt in paniek en er wordt geen moeite gedaan om de bloederige details buiten beeld te houden. Op een gegeven moment ligt er een stapel dode mensen die probeerden te vluchten voor de deur. Hoe het verdergaat? Geen idee, ik heb het daar uitgezet.

‘Doe even normaal, alsjeblieft’

In het donker op mijn fiets, in mijn eentje in de badkamer en in de stilte in mijn bed, overal zag ik de beelden. De beelden van mensen in doodsangst en van bloed dat alle kanten op spoot. Ik heb twee nachten bijna niet kunnen slapen omdat ik zo bang was. ‘Doe even normaal, alsjeblieft’ zei ik tegen mezelf. Want het is onzin dat je je niet om durft te draaien in bed en dat je zo bang bent dat je niet kan slapen. Toch? Ik denk het niet. Angst is iets waar je geen grip op hebt, je kan het niet zomaar uitschakelen. Ook al weet je met je verstand dat je nergens bang voor hoeft te zijn, je gevoel kan iets heel anders roepen.

Je bent een zwakkeling

Ik weet dat ik er niks aan kan doen dat deze serie me angstig maakt, maar het gekke is: ik schaam me er wel voor. Zeker wanneer ik zie dat een aanzienlijk deel van de wereldbevolking, waaronder kinderen half zou oud als ikzelf, het wél kijken. Maar best gek dat ik me hiervoor schaam toch? Misschien had jij wel precies dezelfde ervaring als ik bij het kijken van Squid Game, of ben je heel ergens anders bang voor. Het zou niet in me opkomen om jou een zwakkeling te noemen, maar waarom noem ik mezelf dat dan wel? Ik denk dat iedereen dat wel herkent: dat je de dingen jezelf veel harder aanrekent dan een ander. Misschien omdat je, net als ik, bang of onzeker bent, of omdat je niet zo lekker in je vel zit. Tegen jou (en mezelf) wil ik zeggen: wees niet zo hard voor jezelf! Je hoeft jezelf niet af te rekenen op iets waar je niks aan kan doen.

Als Squid Game jou ook iets te heftig was, weet dan dat je niet de enige bent. Het feit dat het een populair gespreksonderwerp is, betekent niet dat jij nachtmerries hoeft te krijgen om maar mee te kunnen praten.

Wil je nog meer Korea? Wij hebben een artikel over K-POP, die lees je hier!