COLUMN: De aarde staat in de fik: waarom boeit het je niet?!
Leestijd: 3 min
Leestijd: 3 min
Deze zomer stond de wereld in brand. Het grondwater in Nederland was bijna op, in Zuid-Europa kwam de temperatuur wekenlang niet onder de 40 graden en wereldwijd gingen hectares aan bos in vlammen op. Je kon er niet omheen. Nu is het weer koud en regent het volop. Klimaatverandering? Dat bestaat alleen in de zomer. Af en toe. Toch?
Waarom lijkt het niemand iets te boeien? We moeten er toch samen voor zorgen dat de aarde niet helemaal verandert in een ronddraaiende vuurbal? Ik begrijp ook best wel dat het oneerlijk voelt. Onze ouders en grootouders hebben het verpest, en nu moet ík het gaan oplossen? Mooi niet, denkt de gemiddelde jongere. En toch, als wij – generatie Z – het niet doen, hebben wij en onze kinderen een nog groter probleem.
Dus waarom nemen we onze verantwoordelijkheid niet? Ik denk dat het probleem er vooral in zit dat we blij zijn met ons leven, en daarom niet te veel willen of durven te veranderen. Dat frustreert mij. Ik ga je niet vertellen wat je wel en niet mag doen. Ik ben niet de Nederlandse Greta Thunberg die zegt dat je nooit in een vliegtuig mag stappen of een warm bad mag nemen. Wat ik wél doe, is letten op de kleine dingetjes. Je hoeft echt niet je hele leven om te gooien om goed voor Gods schepping te zorgen.
Er zijn een aantal dingen die echt iedereen kan doen. Een minuutje korter douchen per keer, de kraan uitzetten tijdens het tandenpoetsen, de koelkast niet openlaten als je de tafel dekt, één keer per week vlees overslaan, iedere keer dat je de hond uitlaat een papiertje van de grond in de prullenbak gooien. Het voelt misschien als een druppel op de gloeiende plaat, maar dit zijn de kleine dingen die het grote verschil kunnen maken.
Als je er nog een stapje bij wil doen, kun je denken aan de volgende dingen:
Ik daag je uit om eens wat punten van hierboven te proberen voor een week of twee. Vraag jezelf daarna af: is mijn leven nu echt minder leuk? Ik denk dat ik het antwoord wel weet.
