* Een scare actor is een griezelig figuur die mensen laat schrikken in spookhuizen.

Mijn oom is dominee

“Ik ben christelijk opgevoed en mijn oom is lang dominee geweest. Het geloof is mij dus met de paplepel ingegoten. Vroeger had ik vriendjes die van hun ouders bepaalde dingen niet mochten kijken op televisie, Pokémon bijvoorbeeld. Bij mijn ouders was dat nooit een probleem; mijn moeder vertelde mij dat ‘alles wat ik zag, hartstikke nep was’. Dat stelde mij gerust. Op mijn zestiende ben ik animatiewerk gaan doen en via daar ben ik in de entertainmentwereld terecht gekomen.”

Alles wat je ziet, is hartstikke nep

Black Bart

“In 2019 begon ik als scare actor. In eerste instantie zocht ik er maar weinig achter. Acteren is mijn werk en dit voelde voor mij als één van de vele klussen die ik deed. Sommige mede-acteurs beginnen vanaf de jaarwisseling al af te tellen naar Halloween; mij niet gezien hoor. Ik werk het hele jaar door en Halloween is niet per se mijn jaarlijkse hoogtepunt. Het pretpark is opgedeeld in een aantal schrikzones (afgezette gebieden waar verschillende scare actors in thema je de stuipen op het lijf wil jagen. Het grootste deel van de tijd liep ik rond in de piratenzone. Hier speelde ik het typetje van Black Bart… Goed gecast, nietwaar? Hahaha, grapje natuurlijk. Black Bart is ’s werelds meest beruchte piraat en ik ging dan ook zwaardgevechten aan met moedige bezoekers.

Over het algemeen vind ik mijn acteerwerk onschuldig. Er bestaan mensen die Halloween té serieus nemen. Het geloof wordt soms belachelijk gemaakt, maar dat keur ik hard af. De zondag is de dag van God, dan werk ik dus ook niet. Ik ken mijn grenzen: een onschuldig feest met monsters en piraten moet kunnen. Als je zegt dat Halloween puur een duivels feest is, geef je hem te veel eer denk ik. Vooral in een pretparksetting vind ik het onschuldig, voor mij is het puur vermaak.”

De zondag is de dag van God, dan werk ik dus ook niet

Ik wilde niet knielen

“Ik zou liegen als ik zeg dat het nooit te ver is gegaan voor mij. Ik moest één avond invallen in een scare zone waar ik ook akelig van werd. Ik was deze zone niet gewend en ben zeker vier keer teruggeroepen omdat de regisseurs het niet eens waren met mijn gedrag. Ik was te lief! En toch zijn mensen zich een hoedje geschrokken door mij. De zone heette dan ook de Hellfire Twist (variatie op het Hellevuur). Er liepen misvormde wezens rond en we moesten aan het einde van de avond voor iemand buigen… Ik stak hier een beetje de draak mee en knielde niet. De bezoekers vonden het grappig, mijn mede-acteurs iets minder.

Anderen bepalen niet voor mij waar de grens ligt met dit feest; dat doe ik zelf

Ik begrijp dat dit feest bij christenen (of andere gelovigen) in het verkeerde keelgat schiet. Ik ben acteur en moet mijn geld verdienen. Ik blijf dichtbij mezelf en geef mijn grenzen aan: die laatste scare zone heb ik dus ook nooit meer gedaan. Anderen bepalen niet voor mij waar de grens ligt met dit feest; dat doe ik zelf. Zoals mijn moeder zou zeggen: ‘alles wat je ziet, is hartstikke nep’. En daar leef ik bij!”

• 

  Wel of niet naar een Halloween feestje: ‘Zou Jezus ernaartoe gaan?’

  Wel of niet naar een Halloween feestje: ‘Zou Jezus ernaartoe gaan?’