“Tot groep zes zat ik bij hem in de klas. Hij woonde ook in mijn straat en we speelden vaak samen. “Best gek,” vertelt Chloe, “want op school keek hij nauwelijks naar me om.” Op een middag verandert het onschuldige strijkkralen en kleuren. “Hij had een dokterskoffertje bij zich. Ik moest mijn broek uitdoen en hij drukte zijn lijf dicht tegen het mijne aan. Ik wist dat ik het niet wilde, maar toch ging ik er in mee.”

Telkens hetzelfde liedje

“Ook al was ik bang, ik stapte telkens weer braaf zijn huis binnen. We liepen dan snel naar boven waar de nachtmerrie opnieuw begon. Ik moest me altijd uitkleden en zijn geslachtsdeel aanraken. Zijn harde gekreun en het gevoel van de koude grond zijn in mijn herinnering gegraveerd.” Hij dreigde als Chloe niet deed wat hij wilde. “Hij zou me pijn doen, meer uitleg kreeg ik niet. Ik kon geen kant op.”

Ik kreeg een afkeer van mijn eigen lichaam

Het misbruik van vroeger had heftige gevolgen voor Chloe. Simpele dingen als douchen werden een trigger. “Ik heb een afkeer gekregen naar mijn eigen lichaam. Het is vies, aangeraakt en misbruikt. Soms stel ik het heel lang uit om naar wc te gaan, want zelfs mijn broek uitdoen vind ik dan moeilijk. Ik voel me gehaat, en eigenlijk vooral door mezelf. Ik neem het hem kwalijk dat hij voor dit alles heeft gezorgd.”

Ik schaam me kapot

Af en toe komt het angstige gevoel van vroeger terug. Dan ligt Chloe op bed en voelt het alsof alles weer opnieuw kan gebeuren. “Ergens schaam ik me dan kapot”, vertelt Chloe. “Als ik ‘gewoon’ had geschreeuwd, als ik ‘gewoon’ stop had gezegd en als ik ‘gewoon’ hulp had gezocht, was het nooit zover gekomen. Het voelt soms nog steeds alsof een ander de baas is over mijn lichaam, niet ik.”

Toch maakte Chloe de moedige stap gezet om hulp te zoeken en heeft ze nu twee keer per week therapie. “Ik ben gemotiveerd om door te zetten. Ik wist dat als ik ooit behandeld ging worden, ik met het misbruik aan de slag moest. Dat vond ik een hele moeilijke gedachte, toch ben ik blij dat ik de keuze heb gemaakt. Het zit zo niet langer alleen maar in mij.”

Bang om te daten

Op het gebied van de liefde voelt het alsof bij Chloe al haar gevoelens blokkeren. “Ik denk vaak: niemand zit toch op mij te wachten. Ik vraag me af of ik voor altijd alleen blijf of dat er een punt komt dat ik toe zal zijn aan een relatie. Daar komt veel angst bij kijken. Ik ben bang dat ik weer kapot gemaakt zal worden als ik iemand toelaat. Dat diegene terugkrabbelt als ik mijn verhaal vertel.”

Ik wil graag weer meer licht in mijn leven

Chloe gaat vanaf kleins af aan naar de kerk en probeert kracht te vinden in het geloof. “Ik luister veel christelijke muziek waarin gezongen wordt dat ik vol mag houden als ik twijfel.” Toch lukt bidden vaak niet. “Ik vraag me dan af waarom God mijn leven zo laat lopen en weet niet wat ik moet zeggen tegen Hem. Toch ben ik laatst wel lid van een kerk geworden om meer steun te ervaren van medechristenen. Ik wil graag toewerken naar meer licht in mijn leven.”

*Chloe is wegens privacyredenen een fictieve naam, ook is de vrouw op de foto niet Chloe. De echte naam is bij de redactie bekend.

• 

  Rik (21) werd jarenlang misbruikt: 'Ik dacht dat het misbruik mijn schuld was'

  Rik (21) werd jarenlang misbruikt: 'Ik dacht dat het misbruik mijn schuld was'