“De beste vrienden van mijn ouders waren een homokoppel. Vanaf mijn tiende logeerde ik er vaak, wat gewéldig was. Hun pleegzoon was mijn beste vriend en ik ging met hen mee surfen, zwemmen of op vakantie. 

Alles veranderde

Op mijn twaalfde veranderde alles. Ik zat met een van hen in hun sauna, toen hij seksuele handelingen bij me begon uit te voeren. Dit moest ik ook bij hem doen. Als twaalfjarige had ik geen flauw idee waarom hij dit wilde. Hierna drukten ze me allebei op het hart dat ik nooit mocht vertellen wat er was gebeurd. Ze dreigden zelfs dat ze mijn vader iets zouden aandoen… 

Meespelen

Elke vrijdag kwam het stel bij me thuis langs, waarna ik meeging om te logeren. Het misbruik nam daardoor toe. Ze vonden áltijd momenten dat ze alleen met me konden zijn. Ik zei overal ‘ja’ op, bang voor hun reactie. Ik dacht: laat ik maar meespelen, dan is het snel voorbij. 

Masker

Ik probeerde hen uit alle macht te vermijden. Langer op school blijven, met vrienden afspreken en smoesjes gebruiken om niet te hoeven logeren: niks werkte. Ik dacht dat het misbruik mijn schuld was. Mentaal ging het steeds slechter, ik werd bang voor alles wat met seks te maken had en zette een masker op. Doordat ik alles opkropte, veranderde ik van een gezelligheidsdier naar iemand met een kort lontje.  

Aangifte

Na anderhalf jaar durfde ik het eindelijk tegen een vriend te zeggen, en daarna kwamen mijn ouders en een docent het te weten. De geschokte en woedende reactie van mijn vader vergeet ik nooit meer. Een half jaar later deed ik aangifte waarna beide mannen – pas na negen maanden – bekenden. Ze hebben twee jaar vastgezeten. Ik deelde mijn verhaal op verschillende platformen en volgde therapieën, waardoor ik langzamerhand weer mezelf werd. De boodschap die ik lotgenoten wil meegeven is: praat er alsjeblieft over. Je bent niet alleen.”