Het is 1945, tegen het einde van de oorlog. Anton Nouwen is als Rode Kruis-vrijwilliger in Duitsland aan het werk gezet, hier verzorgt hij buitenlandse dwangarbeiders die gedwongen aan het werk gezet werden. Tussen alle vluchtelingen ontmoet Anton een Nederlandse jongeman die hem zijn bijbel overhandigt en zegt: “Breng deze bijbel alsjeblieft terug naar mijn ouders.” Na de oorlog deed Anton verschillende pogingen om de bijbel te bezorgen, maar het lukte hem niet.

Zoektocht wordt hervat

Precies 75 jaar later wil Oscar Kocken, de kleinzoon van Anton Nouwen, deze opdracht alsnog uitvoeren. “Mijn opa leeft niet meer, maar bij het opruimen van de zolder vond mijn oma deze bijbel,” vertelt hij. “Tussen de bladzijden zaten oude brieven van mijn opa aan mogelijke contacten van de jongen en zijn ouders. Alle post kwam de voorgaande keren weer terug omdat het de postbodes niet lukte de brieven bij het juiste adres te krijgen. Met behulp van die brieven en het dagboek van opa probeerde ik alles uit te pluizen, op zoek naar aanknopingspunten.”

Overhandigen

Na een lange tijd kwam de zoektocht ten eind. De gezochte Cornelis was helaas in 2010 al overleden maar zijn vrouw bleek nog wel in leven te zijn. Oscar kreeg het telefoonnummer van de weduwe van Cornelis. “Ik belde haar, en ze vertelde me dat haar man inmiddels bij Zijn Heer was. Ze zou het mooi vinden als ze de bijbel een keer mocht zien. Ik heb haar verteld dat ze hem mocht zien en uiteraard houden. Zodra het in deze coronatijden weer verantwoord is, reis ik naar haar toe en overhandig ik haar de bijbel. Na 75 jaar is hij dan eindelijk op de plek waar hij hoorde.”

Wil je horen hoe het Oscar uiteindelijk is gelukt de vrouw van Cornelis te vinden? Lees dan het hele verhaal op de website van de EO.