Afgelopen week heb ik het eens uitgeprobeerd. Maar, wel op z’n Gooisch. Uiteraard. Ik kan niet achterblijven op de hockeyclub. Tip 1: Kijk naar de verhouding van de grootte en de prijs - Gelukt
Afgelopen week liep ik door de supermarkt en ik stopte bij de kogelbiefstukjes. Deze tip kwam helemaal van toepassing. Wat viel me op... Een biefstuk kostte me 4,50,- terwijl twee lapjes vlees me 6 euro kostten. Ik denk, ik leg die tweede, medium groot biefstuk in de vriezer, want daar kan ik zelf geen koe voor slachten. Well done.  Tip 2: Betaal contant – Half gelukt
Het idee: haal flappen uit de muur, zodat je meer overzicht hebt van wat je uitgeeft. Een goed idee, leek mij, en toen ik dat vijfhonderdje uit de muur haalde, gaf dat toch een mieters gevoel. Mooi paars is niet lelijk, zeggen wij hier in de Gooische Meren. Alleen nam de supermarkt het briefje niet aan. Moest ik toch weer pinnen. Tip 3: Houd een kasboek bij – Niet gelukt
Mijn uitgaven bijhouden. Dat leek mijn accountant ook een goed idee. ‘Dan hoef ik je belastingaangifte een keertje niet via Panema te regelen,’ zei hij. Klein probleem: ik ben die bonnetjes altijd kwijt. Dat vonden ze bij mijn vorige stage bij het ministerie van Justitie ook al zo onhandig. Misschien moet ik er toch eens wat mee doen.  Tip 4: Heb ik dit echt nodig? – Half gelukt
‘Slaap er nog een nachtje over als je twijfelt.’ Dat kan niet met alles, kwam ik achter. Woensdag twijfelde ik of ik voor of tegen zou stemmen. Gisteren liep ik naar het stemlokaal en wat bleek? Dicht. De tip hielp wel toen ik daarna op het station stond te wachten en ontzettende zin had in een koffie to go. Vandaag had ik meer zin in thee. Scheelt toch twintig cent. Tip 5: Eet eens samen – Gelukt
Oke. Dit was dan met mijn paps en mams op de golfbaan. Zij betaalden. Trouwens, ik heb gewonnen. Op vijf banen een hole-in-one. Dubbele winst. Conclusie
Ik denk dat ik toch op zoek moet naar een speelgoedmodel. Met mijn weekje minderen kom ik nog niet in de richting van de vijftigduizend euro. Tja. Ik ben er wel achter dat het nog lang gaat duren. Je koopt op je vijftigste geen luxe bak, omdat je in een midlifecrisis zit. Je koopt hem omdat je hem dan pas kan (af)betalen. Tekst: Janita Kers