“Ik ben gelovig opgevoed. Dat heeft de basis gelegd voor mijn geloof in God nu. Op jonge leeftijd was geloven een vanzelfsprekendheid. Op de middelbare school werd dit mijn eigen bewuste keuze. Ik kwam vaak samen met een groepje jonge mensen. We praatten over het geloof en wat dat voor ons betekende. Ik ging andere keuzes maken en zo besloot ik op mijn 16e dat ik mij opnieuw wilde laten dopen.”

Opnieuw gedoopt

“Ik ben de tweede keer gedoopt in een Evangelische gemeente. In mijn eigen kerk was dat niet gewoon. Ik kom uit een Protestantse gemeente, waar belijdenis doen normaal is. Tijdens het bijwonen van de doopdienst van een vriendin, had ik het gevoel dat God dit ook van mij vroeg om te doen. Na afloop heb ik direct contact gezocht met de mensen die mij later hebben gedoopt. Voor mij was dopen het laten zien dat ik voor God kies. Dit kan ook doormiddel van belijdenis, maar ik had het gevoel dat dopen beter bij mij paste. Nadat ik dit thuis vertelde, besloten mijn moeder en zus zich ook op hetzelfde moment te laten dopen. Het werd dus echt een familiedienst.”

Ik was zo bezig met mijn geloof en een perfecte christen zijn, dat dit juist niet lukte

“Na mijn middelbare school ben ik niet gelijk gaan studeren. Ik vertrok naar Nieuw-Zeeland voor een DTS (Discipelschap Training School, red.) bij de christelijke zendingsorganisatie ‘Jeugd met een opdracht’. Vervolgens heb ik nog drie jaar voor ‘Jeugd met een opdracht’ gewerkt in Nederland. Die tijd heb ik veel geïnvesteerd in mijn geloof en nagedacht over wie God voor mij was. Mijn gevoel was in die tijd erg dubbel. Aan de ene kant heb ik heel veel geleerd over God en over hoe ik mij zelf zag. Aan de andere kant vond ik het een moeilijke periode. Ik was zo bezig met mijn geloof en een perfecte christen zijn, dat dit juist niet lukte. Daar voelde ik mij dan weer schuldig over. Uiteindelijk ben ik weer gaan studeren. Ik heb de gedachte dat ik een perfecte christen moest zijn toen los kunnen laten. Hierdoor werd mijn geloof juist volwassener. In het leven ga je door seizoenen heen, waar je relatie met God steeds anders is. Ik kwam weer in een nieuw seizoen terecht.”

Ik was nooit goed genoeg

“Ik volgde een zangopleiding aan het conservatorium. Daar werd het zangeres zijn enorm gelinkt aan ondernemerschap. Het was belangrijk om veel op te treden. Ik was nooit goed genoeg. Ik moest altijd meer in de spotlights komen te staan. Het draaide allemaal om het verkopen van jezelf. Dit ging mij op een gegeven moment enorm tegenstaan. Ik ben geen ondernemer en ik vind dat ook niet leuk. Daardoor ben ik voor het grootste gedeelte gestopt met losse optredens. Ik ben langere projecten wel blijven doen, zoals het zingen in de BEAM-worshipband.”

Zingen brengt mij dichtbij God

“Ik zing nu ongeveer vier jaar bij de BEAM-worshipband. Ik zit bij BEAM op mijn plek. De eerste keer dat ik voor de BEAM-kerkdienst mocht zingen, was dit erg spannend. Ik werd vooral afgeleid door de camera’s. Inmiddels ben ik daar niet meer mee bezig. Met God bezig zijn gaat tijdens het zingen automatisch. Voor mij zijn muziek en zingen de manier om dichtbij God te zijn. Wanneer ik daar mee bezig ben, geniet ik enorm. Mijn hart gaat dan vanzelf uit naar God. Dit hoeft niet persé alleen bij christelijke muziek te zijn. Soms vind ik de woorden in een nummer heel mooi. Ik geloof dat God overal doorheen kan spreken.”

Ik dacht: dit mag niet als christen zijnde

“Ik woon samen met mijn vriend en onze hond in Zwolle. Mijn vriend is niet gelovig. Ik was daar in het begin van onze relatie wel veel mee bezig. Ik heb altijd gedacht dat ik een christelijke vriend zou krijgen. En dat dat volgens ‘het boekje’ zou gaan. Op het moment dat ik verliefd werd, leek mij dit niet echt niet handig. Ik dacht: ‘Dit is niet goed als christen zijnde’. Het was een lastige tijd, want ik was wel echt heel erg verliefd op mijn vriend. Ik heb toen heel veel nagedacht en gebeden voor de situatie. Ik raakte erover in gesprek met mijn vader. Hij vroeg mij of ik mijn gevoelens niet gewoon een kans moest geven. Was dit niet veel eerlijker naar zowel God als mezelf toe? Mijn vader legde uit dat mijn gevoel ook gewoon iets was dat God mij gegeven had. Dat vond ik erg bijzonder. Ik had niet helemaal verwacht dat hij dit zou zeggen. Dit gaf mij het gevoel dat ik er gewoon voor moest gaan. Ik realiseerde me dat ik in een God geloof die veel groter is dan deze lastige situatie. God beperkt mij niet, maar geeft mij juist veel liefde om van mijn vriend te houden.”

Geen twijfel in mijn hart

“Twijfel in God is er altijd. Er zijn denk ik weinig mensen die nooit twijfelen aan hun geloof. Het geloof geeft mij een bepaalde basis. Het is fijn om te weten dat je geliefd bent. Maar het haalt niet alles weg. Het is niet zo dat ik nooit onzeker ben. Ik heb in mijn leven al veel bijzondere momenten met God meegemaakt. Ik kan me bijvoorbeeld herinneren dat ik muziek luisterde op mijn kamer en dat ik mij ineens omhelst voelde. Alsof iemand mij een knuffel gaf. God voelde daar zo tastbaar. Deze ervaringen zijn voor mij genoeg om aan vast te houden wanneer ik God even niet direct voel. Soms is er twijfel in mijn hoofd, maar door die momenten is dat er nooit in mijn hart.”

Presentator Joram twijfelt ook wel eens aan zijn geloof: "Mijn geloofstwijfel is nu groter dan vroeger."