Arnout (20) heeft long covid: ‘Ik slaap zo’n elf tot twaalf uur per nacht’
Leestijd: 6 min
Leestijd: 6 min
Twaalf uur slaap per nacht, lage conditie, vaak moe en studie op pauze: Het leven van Arnout (20) werd op zijn kop gezet nadat hij een positieve coronatest in handen had. Nu, vijf maanden na zijn besmetting, heeft hij nog steeds last van de gevolgen van corona. Arnout: “Aan het begin was de rust wel lekker, maar nu wordt het wel heel frustrerend.”
“In augustus was ik met vrienden op vakantie in Mallorca. Ik heb toen corona gekregen en daar werd ik vrij ziek van. Ik had koorts en sliep veel, maar ik had verder niets ernstigs. Ik moest wat langer in Mallorca blijven, maar kon daarna wel weer gewoon naar Nederland komen. Toen ik weer thuis was, merkte ik dat ik heel snel buiten adem was. Inmiddels is het vijf maanden geleden, maar ik ben nog steeds heel moe en mijn conditie is erg laag. Bij dingen als werken, gezellig afspreken met vrienden of een avondje eten met mensen merk ik dat ik heel moe word en moet slapen. Slapen doe ik sowieso erg veel, zo’n elf tot twaalf uur per nacht.”
Door zijn vermoeidheid slaapt Arnout dus veel, maar die moeheid komt ook op een andere manier om de hoek kijken. “Er is een groot verschil tussen fysieke en mentale vermoeidheid. Fysieke vermoeidheid houdt in dat je bijvoorbeeld aan het hijgen bent van twee trappen oplopen. Mentale moeheid is meer de algemene moeheid en de behoefte om te slapen. Van die mentale vermoeidheid heb ik het meeste last, omdat het ervoor zorgt dat je heel weinig dingen van studie en werk op kan pakken. Omdat ik zoveel slaap, zijn mijn dagen ook nog eens een stuk korter. Het is niet per se zo dat ik altijd moe ben, dat verschil echt per dag. De ene keer dat ik een avond met vrienden ben, merk ik dat mijn sociale batterij veel sneller leeg is en ik eerder moet gaan rusten. Een andere keer heb ik daar weer helemaal geen last van.”
Door long covid zijn er veel dingen veranderd in het leven van Arnout. “Mijn studie staat eigenlijk het hele schooljaar al op pauze, omdat ik daar gewoon niet de energie voor heb. Ook werken doe ik niet meer om dezelfde reden. Overdag maak ik de tijd vol op een rustige manier. Ik kijk vaak series, speel games of doe iets met huisgenoten of mijn ouders. Ook breng ik veel van de tijd door met mijn vriendin. Eigenlijk een beetje zoals je doet als je vakantie hebt. In het begin vond ik dat wel lekker. Ik wilde wel dingen doen, maar ik kon het niet, dus ik gaf er gewoon aan toe. Inmiddels is het al vijf maanden zo en dan wordt het wel frustrerend. Ik wil gewoon weer dingen gaan doen.”
Aan het eind van de week was ik helemaal moe
Long covid hakt ook flink in op het studentenleven van Arnout. “Voordat ik long covid kreeg woonde ik op kamers, en dat doe ik nu nog steeds. Wel ben ik nu vaker bij mijn ouders. Wanneer ik in mijn studentenhuis ben, word ik veel sneller meegetrokken naar alle sociale activiteiten die er daar zijn. Ik merkte aan mezelf dat dat toch wel te veel energie kost en dat ik aan het eind van de week helemaal moe was. Ik heb er toen voor gekozen om wat meer naar mijn ouders te gaan, omdat ik daar wat meer op mezelf zit. Nu wissel ik dat een beetje af. Ik ben dan bijvoorbeeld de halve week in mijn studentenhuis en de andere helft thuis.”
Opeens zo veel last krijgen van corona ziet niemandaankomen. Ook voor Arnout was het een verrassing. “Voor mij persoonlijk is erwel wat veranderd in hoe ik naar corona kijk. Het is niet dat ik nu vind dat erstrengere maatregelen moeten komen, maar ik ben zelf wel een stuk voorzichtigergeworden. Als ik nog een keer corona krijg, zou dat namelijk wel heel vervelendzijn. Ik ga nu niet meer naar plekken waar te veel mensen bij elkaar zijn,zoals avonden van mijn studentenvereniging of feestjes. Aan de andere kantsnap ik dat het voor het grootste deel van de mensen niet zo enorm heftig is omcorona te krijgen. Ik begrijp wel dat mensen daarom minder voorzichtig zijn.”
“Het is heel lastig te zeggen hoe mijn gezondheid verder verloopt, maar ik hoop dat het rustig aan omhoog blijft gaan. Het ging wel beter met me, maar in november kreeg ik een klaplong. Dat heeft verder niks met corona te maken, maar zorgt wel voor een verminderde conditie. Daardoor viel ik best wel terug en was het heel lastig om de draad weer op te pakken. Het is lastig te zeggen hoe het nu verder gaat, omdat je niet weet wat verband houdt met long covid en wat met de klaplong.” Al die onzekerheid maakt het ook lastig om plannen te maken voor de toekomst. “Ik hoop gewoon dat het aan het eind van het schooljaar weer normaal is, maar dat kan ik niet met zekerheid zeggen. De komende tijd ga ik wel weer rustig proberen te beginnen. Ik ga dan één vak per blok volgen en kijken of dat gaat.”
Het verloop is dus nog onzeker, maar Arnout ziet wel een stijgende lijn in zijn gezondheid. “Ik merk nu wel langzaam verbetering. Het is niet dat ik echt per dag verandering zie, maar over een wat langere periode wel. Als ik nu terugkijk naar een paar weken geleden, denk ik wel ‘o ja, dat kon ik toen niet maar nu wel’. Dat zijn kleine dingetjes, zoals net iets harder kunnen fietsen of net wat minder hijgen bij het traplopen.”
