Alain geeft voorlichtingen over homoseksualiteit: “De hele school noemde mij homo.”
Leestijd: 5 min
Leestijd: 5 min
Voor kinderen en jongeren die homoseksueel, lesbisch, bi- of transseksueel zijn, is het niet altijd even makkelijk om hier op de basis- of middelbare school over te praten. De organisatie ‘Homo in de klas’ zet zich in voor de kinderen die hier moeite mee hebben door voorlichtingen te geven op christelijke scholen. Wiskundeleraar in spé en gastcolumnist van BEAM, Alain, werkt met veel liefde voor deze organisatie.
“Sinds 2012 is het verplicht dat er op basis- en middelbare scholen lessen worden gegeven omtrent homoseksualiteit. Op christelijke scholen werd dit niet altijd even uitgebreid aangepakt, en dus ontstond 8 jaar geleden deze organisatie. De lesstof wordt meestal verdeeld over drie dagen. Nadat de docent het één en ander heeft uitgelegd over lesbies, homoseksuelen, bi- en transseksuelen, komen wij de volgende les uitleg geven. Er komt dan letterlijk een ‘homo in de klas’ die vertelt over zijn of haar coming out. Daarna krijgen leerlingen de mogelijkheid om vragen te stellen.”
“Ik ben zelf homoseksueel en christen, en ik merk dat het nog altijd lastig kan zijn om erover te praten. Mensen weten er te weinig over. Als ik voor in de klas sta met de organisatie, vertel ik over het feit dat ik als kind veel gepest ben. In eerste instantie werd ik vaak ‘brilsmurf’ genoemd, omdat ik de eerste in de klas was met een bril. Op een gegeven moment kwamen er bij ons in het dorp danslessen. Ik kon hier mijn ei in kwijt en vond het ontzettend leuk om te doen. Toen ik de volgende dag op school kwam hadden ze een nieuw scheldwoord voor me verzonnen: ‘homo’. Al gauw begonnen ook broertjes, zusjes en zelfs ouders deze gedachte over te nemen. Ik was onzeker en begon te geloven wat mensen zeiden.
Na de basisschool besloot ik voor een middelbare school te kiezen die iets verder weg was, een evangelische school. Dan stopt het vast wel, dacht ik. Maar helaas werd ik ook hier al gauw gepest. Ik begon langzamerhand ook een beetje om me heen te kijken, en vond jongens een stuk interessanter dan meisjes. Toch heb ik hier een lange tijd niets mee gedaan.”
“’Homo in de klas’ is een heel mooi initiatief. Ik doe op dit moment de opleiding tot docent wiskunde en ik vind het belangrijk om dit soort moeilijke onderwerpen met kinderen bespreekbaar te maken. Mensen weten er vaak te weinig over. Ik vond het als kind wel jammer dat er bij ons op school nooit over gepraat werd. Het was fijn geweest om te weten dat het oké was en het was een verduidelijking geweest van mijn gevoelens.
Wat ik ermee hoop te bereiken? Dat kinderen zich afvragen of hun school wel veilig genoeg is om uit de kast te komen, en dat ze zien hoe ze hier zelf aan bij kunnen dragen. Daarnaast is het natuurlijk ook goed voor degenen in de klas die er op dat moment zelf moeite mee hebben. Dan hoop ik dat ze mogen weten dat ze er niet alleen voor staan als ze ons verhaal hebben gehoord.”
“Drie jaar geleden ben ik zelf uit de kast gekomen. Dit was voor mij een heftig proces. Ik was bang dat ik al die scheldende mensen gelijk zou geven. Ik ben toen heel hard gaan nadenken over wie ik ben. Ik ben als het ware twee maanden met God op vakantie geweest, quality time met Hem. Uiteindelijk is het me gelukt om het te accepteren. Mensen in de kerk vroegen zich wel af hoe het met bepaalde dingen zat. Maar ik vertelde hen dan dat God me heeft gebracht waar ik nu ben, Hij is er elk moment in mijn leven bij geweest. Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar ik geloof dat het hoe dan ook goed is. Ik hoef me niet te laten begrenzen door wat andere mensen zeggen. Ik probeer mijn eigen weg te vinden.”
“Natuurlijk zijn er ook wel eens negatieve reacties tijdens de lessen, maar daar is ook ruimte voor. Leerlingen mogen alle vragen stellen. Zelfs lastige vragen over bijbelteksten of over wat God ervan vindt. Ik ben er niet om te oordelen over hoe anderen de bijbel interpreteren. Iedereen mag de bijbel lezen zoals hij zelf wil. Maar persoonlijk voel ik wel de vrijheid om mezelf te zijn, zolang ik het maar voor mezelf kan verantwoorden naar God.
Tegen jongeren die met dezelfde gevoelens lopen zou ik willen zeggen: neem tijd voor jezelf, jij bepaalt wanneer je ermee voor de dag komt. Ik hoop voor je dat er mensen zijn waarbij je je veilig voelt en waarmee je erover kunt praten. Laat je niet al te veel van de wijs brengen door wat andere mensen vinden. Ik haal niet voor niets heel vaak Psalm 139 aan. God kent mij van binnen en van buiten. Hij was bij me toen ik werd gemaakt en toen hij me bedacht. Zo is Hij er ook voor jou.”
Wil je meer weten over ‘Homo in de klas’? Kijk dan op de site.
