Aimee (14) werd aangereden: ‘Toen lag ik daar op de rotonde met bloed op mijn hoofd’
Leestijd: 5 min
Leestijd: 5 min
‘Ik hoop dat hij mij ziet, ik hoop dat hij stopt!’🙏, waren de laatste gedachten van Aimee (14) voordat een auto vol op haar afreed. Maar stoppen, deed de auto niet. ⚠️ Dagen erna voelde ze zich schuldig. Het gebeurde op een rotonde waar al veel mensen zijn verongelukt.😳 ‘Waarom heb ik het overleefd en die anderen niet?’ En precies op dat moment sprak God tot haar. ‘Het is Zijn plan geweest om mij te laten leven.’
Het was de ochtend voor Aimee’s vierde werkdag van haar nieuwste bijbaantje. Haar moeder zei nog: “Aimee, ik wil je brengen naar je werk, ik heb liever niet dat je fietst”. Noem het een soort moederinstinct. “Nee, mam, dat hoeft niet. Ik fiets wel!”
Aimee vertelt: “Had ik maar geluisterd naar mijn moeder die ochtend. Onderweg naar mijn nieuwe werk, fiets ik altijd via een rotonde. Een auto kwam opeens op mij af en ik dacht: ik hoop dat die mij ziet, ik hoop dat die stopt. En toen, voordat ik het mij besefte, ging ik helemaal over de kop met de fiets. Vervolgens lag ik daar op de rotonde. Mijn hoofd bloedde heel erg, ik was duizelig en zag heel wazig.
Nog steeds zie ik de auto voor me die op me afkomt.
Overal had ik pijn, en vooral aan mijn rug en benen. De ambulance en politie kwamen er meteen aan en zeiden ‘als je merkt dat je moet overgeven, moet je direct naar de spoedeisende hulp.’ Dat gebeurde en dit ging maar door, dus ben ik gelijk naar de spoedeisende hulp gebracht en is er een CT scan van m’n hoofd gemaakt. Dit bleek een zware hersenschudding te zijn.”
“Nog steeds zie ik de auto voor me die op me afkomt. Ik heb de eerste maanden niet durven fietsen of in het verkeer te zijn. Ik was bang voor elke auto die ik tegenkwam: zouden ze nu wel voor mij remmen?! Gelukkig wordt dit steeds minder. Ik heb contact gehad met een vertrouwenspersoon op school. In de periode van mijn aanrijding bleven er namelijk meer heftige dingen gebeuren die opeenstapelen. Zo werd mijn moeder geopereerd, kwam mijn opa op de IC te liggen en mijn tante moest onverwachts naar het ziekenhuis. Eigenlijk ging alles mis. Daar ben ik over gaan praten toen en dat hielp.”
Waarom heb ik het overleefd en die anderen niet?!”
“Ik ben nooit boos geweest op de automobilist: het kan gebeuren. Hij heeft er ook niet veel aan kunnen doen. Op die rotonde zijn al drie kinderen doodgereden en twee volwassenen. Laatst hoorde ik weer van iemand die daar is verongelukt. Het is een gevaarlijke rotonde. Het is moeilijk om fietsers aan te zien komen, en automobilisten realiseren zich niet hoe hard ze mogen rijden daar. Soms heb ik me daarna weleens schuldig gevoeld: waarom heb ik het overleefd en die anderen niet?!”
“Maar juist daarom, op dat moment werd ik mij weer bewust van mijn geloof: ik had namelijk ook dat kind kunnen zijn dat het niet had overleefd. Ik heb geluk gehad, Hij heeft mij beschermd en Hij is nog niet klaar met mij. Ik weet nu: Het is zijn plan geweest om mij te laten leven.”
Ik weet nu: Het is zijn plan geweest om mij te laten leven.
“Voor het ongeluk zat ik elke week in de kerk omdat het van mijn ouders moest. Ik vond het maar saai. Ik ben koptisch orthodox en ik begreep de Arabische diensten niet. Maar de aanrijding is voor mij een keerpunt geweest. Toen realiseerde ik mij dat God ook met mij bezig is en ga ik er inmiddels graag heen. Ik zit in de schoolband en daar aanbid ik Hem. Dat is een manier om God te prijzen en te danken. Ik weet dat Hij er voor me is en alles goedkomt, die liedjes bevestigen dat.”
“In de periode na mijn aanrijding, bleef ik nog lang pijn hebben aan mijn hoofd en rug en benen. Hierdoor ben ik depressief geweest. Ik kon niks meer: ik kon niet meer dansen, ik kon niet meer weg. Ik voelde me alleen, ook al was ik omringd door allerlei mensen die mij steunden. Ik zag het niet meer zitten. Juist in die periode heb ik God leren kennen door liedjes en Bijbelteksten. Het eerste liedje dat ik zelf luisterde was Jezus Overwinnaar🎵 en zal daarom altijd bijzonder blijven voor mij.”
Ik voelde me alleen, ook al was ik omringd door mensen. Toen sprak God.
“Wees dankbaar! Het is zonde om je zo depressief te voelen. Het leven was voor mij bijna geëindigd en ik kan er maar beter van genieten, in plaats van erbij neer te zitten. Want het kan zomaar voorbij zijn. Daarom haal ik veel steun uit Jesaja 40: God geeft je kracht! Iedereen die in Hem gelooft, helpt Hij. “Hij geeft de vermoeide kracht, de machteloze geeft Hij macht in overvloed. Jonge strijders worden moe en raken uitgeput, zelfs sterke helden struikelen. Maar wie hoopt op de Heer krijgt nieuwe kracht. Hij loopt, maar wordt niet moe. Hij rent, maar raakt niet uitgeput.”
