7x horrorverhalen in de Bijbel
Leestijd: 7 min
Leestijd: 7 min
Vergeet horrorfilms en spookhuizen. Wil je echt een avond griezelen? Lees dan de Bijbel. Daar staan pas echte horrorverhalen in…
🚨Trigger warning: hoewel onderstaande verhalen geciteerd zijn uit de Bijbel, kunnen sommige hiervan als schokkend ervaren worden!🚨
Je kent het verhaal wel: David, de kleine schapenhoeder, slingert de reus Goliat neer. Hij is de held van het verhaal. Maar weet je ook wat er na zijn overwinning gebeurt? David loopt naar de verslagen Goliat toe en pakt Goliats zwaard. Daarmee hakt hij het hoofd af van de reus. Hier blijft het niet bij. Hij neemt het afgehakte hoofd mee naar Jeruzalem en zelfs naar koning Saul. Je kunt dit verhaal nalezen in 1 Samuël 17: 50-57.
Een minder bekend verhaal komt uit het boek Rechters. Hierin wordt het verhaal verteld van een man die ruzie krijgt met zijn vrouw. De vrouw loopt weg en gaat naar haar vader, maar de man komt achter haar aan. Hij blijft een paar dagen bij zijn schoonvader en zijn vrouw, maar neemt de vrouw dan weer mee naar huis. Onderweg overnachten ze bij een oude man. Terwijl ze aan het avondeten zitten, komen er slechte mannen de stad in en naar het huis van de oude man. Ze komen voor zijn gasten. De man die te gast is, duwt zijn vrouw naar buiten. De slechte mannen verkrachten en misbruiken de vrouw de hele nacht lang. De vrouw overleeft het niet. In de ochtend zet de man het lichaam van de vrouw op een ezel en neemt haar mee naar huis. Daar aangekomen pakt hij een mes en snijdt haar in 12 stukken. Die stukken stuurt hij naar elke stam van Israël. Dit verhaal vind je in Rechters 19.
Rechters 19:29
Thuis pakte de Leviet een mes en sneed het lichaam van zijn vrouw in twaalf stukken. Hij stuurde naar elke stam van Israël één stuk.
Weer een afgehakt hoofd, maar dan dat van Johannes de Doper. Johannes werd door koning Herodes gevangengenomen. Herodes wilde namelijk trouwen met Herodias, maar zij was ook de vrouw van Herodus’ broer. Johannes zei tegen de koning dat hij haar niet als vrouw mocht hebben. Tijdens het verjaardagsfeest van Herodes danst Herodias’ dochter voor de gasten. Herodes vindt dit zo mooi dat hij haar vertelt dat ze een cadeau mag uitkiezen. Ze zegt tegen Herodus: “Ik wil het hoofd van Johannes de Doper op een bord.” Ze moest dat zeggen van haar moeder. Herodes wil het eigenlijk niet, want hij is bang voor de reacties van het volk. Toch doet hij het, want hij had het beloofd en alle gasten hadden het gehoord. Daarom hakt een soldaat het hoofd van Johannes eraf en brengt hij het hoofd op een bord naar de dochter van Herodius. Zij geeft vervolgens dat bord aan haar moeder. Lees het verhaal maar na in Mattheüs 14: 3-11.
Het volgende verhaal is wel erg luguber! In de tijd dat Debora rechter is, ontstaat er een strijd tussen Sisera, uit Kanaän, en Barak uit Israël. Sisera verliest de strijd en duikt onder bij een vrouw. Hij wist namelijk dat zij vrienden was van zijn koning Jabin. De vrouw, Jaël, laat hem schuilen en geeft hem te drinken. Maar dan, wanneer Sisera in slaap is gevallen, pakt Jaël een tentpin en een hamer. Ze slaat de pin door Sisera’s hoofd heen de grond in. Zo eindigt de strijd en wint Israël van Kanaän. Dit verhaal kun je lezen in rechters 4: 6-23.
Rechters 4: 21
Toen pakte Jaël een tentpin en een hamer, en ging zachtjes de tent in. Ze sloeg de pin door het hoofd van Sisera heen de grond in, en hij stierf.
Tijdens een ernstige hongersnood in Israël komt een vrouw naar de koning toe. Ze roept hem om hulp. Wanneer de koning vraagt wat er aan de hand is, legt de vrouw uit: “Ziet u die vrouw daar? Zij zei tegen mij: ‘Als je mij je zoon geeft, dan zullen we die vandaag opeten. En dan eten we morgen die van mij!’ Toen hebben we mijn zoon gekookt en opgegeten. De volgende dag vroeg ik haar: ‘Geef me nu jouw zoon, dan kunnen we die ook opeten.’ Maar toen had ze haar zoon verstopt!” Lees dit verhaal maar na in 2 Koningen 6: 26-29.
In Genesis 15: 7-11 kun je lezen hoe God op een bizarre manier een verband sluit met Abram. God belooft Abram dat hij het land Kanaän zal krijgen van God. Abram vraagt aan God hoe hij kan weten of dit echt gebeurt, waarop God hem opdraagt om een koe, een geit, een schaap en twee duiven te halen. Abram haalt deze dieren en snijdt ze allemaal doormidden, behalve de twee duiven. Vervolgens legt hij de helften van elk dier tegenover elkaar.
Ezechiël krijgt een visioen. Daarin brengt God hem naar een dal, dat vol ligt met uitgedroogde botten. God zegt tegen Ezechiël dat hij moet praten tegen de botten. Wanneer hij dit doet, hoort hij een zacht geluid. De botten bewegen naar elkaar toe en gaan weer aan elkaar vastzitten. Er komen spieren en vlees om te botten met daaromheen huid. Dan moet Ezechiël tegen de wind spreken. Hierdoor komt er leven in de lichamen. Ze gingen allemaal rechtop staan. (Ezechiël 27: 1-10)
Jurjen ten Brinke legt dit uit: “Wat deze verhalen duidelijk maken, is dat de Bijbel een heel eerlijk boek is. Het omschrijft hoe mensen in elkaar zitten. Blijkbaar vinden mensen allerlei vormen van geweld aantrekkelijk. Vroeger, maar nu nog steeds, als je bijvoorbeeld denkt aan bokswedstrijden. Die eerlijkheid zie je dus ook terug in de Bijbel.” Maar Jurjen zegt ook dat het in de Bijbel nooit om het geweld draait. “Het gaat eigenlijk altijd om de eer van God. In het geval van David en Goliath bijvoorbeeld, daar spotte Goliath met de heiligheid van God. David werd daar gek van. In een soort heilige verontwaardiging besloot hij daarom de strijd aan te gaan. Dat hij vervolgens Goliaths hoofd meeneemt als soort trofee had voor mij niet gehoeven, maar het laat wel weer de menselijkheid zien.” Volgens Jurjen is er een belangrijk verschil tussen Halloween en de horrorverhalen in de Bijbel. “Rondom Halloween wordt gedaan alsof dit soort verhalen normaal zijn, terwijl we allemaal weten dat er kinderen ’s avonds van wakker liggen. Het is een soort verheerlijking van geweld. Dat zie je in de bijbel nooit. Het gaat er dan om dat er korte metten wordt gemaakt met de bespotting van God.”
Wat deze verhalen duidelijk maken, is dat de Bijbel een heel eerlijk boek is.
Volgens Jurjen hoeft dit zeker niet. “Dat is niet waarom deze verhalen in de Bijbel staan. Het is misschien een waarschuwing om God serieus te nemen, maar niet zo van: ‘pas op, want anders…’.” Jurjen denkt wel dat we deze verhalen echt gebeurd zijn en dat we ze dus ook zo moeten lezen. “Als je dit niet meer doet, dan ga ik dus zelf beslissen wat waar is en wat niet. Waar leg je dan de grens? In het ergste geval kan je dan beslissen dat Jezus helemaal niet gekruisigd en opgestaan is. Ik denk wel dat het ook aan de schrijver ligt hoe bloederig iets is opgeschreven. God heeft mensen gebruikt om de bijbel te schrijven. Het was de keuze van de schrijver om dingen bloederig of neutraler te beschrijven.”
HALLOWEEN: "Mag ik als christen horrorfilms kijken?"
