Do you like scary movies?

Als je niet van horrorfilms houdt dan is het maar moeilijk te begrijpen waarom je er in vredesnaam fan van zou zijn. Wie laat zich nu vrijwillig de stuipen op het lijf jagen? Heb je niks met griezelfilms, dan is dat absoluut niet erg! Wat je reden ook is, het maakt je zeker niet laf. Weet je wat pas eng is? Vasthouden aan je principes wanneer je vrienden voorstellen iets te kijken waar je niet achter staat. Daar komt pas lef bij kijken.

Eén drup echt bloed in een medisch programma en ik ga gillen.

Maar misschien voel je je net als ik op een aparte manier aangetrokken tot het genre. Het heeft iets fascinerends om op een veilige manier iets lugubers of angstaanjagends te zien. Op film kan ik prima iemand ontleed zien worden, want het is toch nep. Maar één drup echt bloed in een medisch programma en ik ga gillen.

Wat is horror?

Kortgezegd is het doel van horrorfilms om angst op te roepen bij de kijker. Klinkt duidelijk, maar dat is nogal breed en kan op honderd verschillende manieren. Het horrorgenre heeft dan ook veel verschillende subgenres. Denk bijvoorbeeld aan monsterfilms, spookhuishorror, het seriemoordenaarsgenre en nog vele, vele andere. Dan heb ik niet eens de films meegeteld waar angst niet het hoofddoel van de film is.

Christelijke problemen met horror

Het oproepen van angst is iets waar christenen vaak moeite mee hebben. Als je de Bijbel openslaat kom je genoeg teksten tegen die ons aansporen niet in angst te leven. Daarnaast wordt bij horror vaak gedacht aan occultisme, oftewel het duistere deel van de bovennatuurlijke wereld. Als er iets is waar je volgens de Bijbel ver vandaan moeten blijven, is het dat wel.

Uiteindelijk staat het Kwaad vol in de schijnwerpers en niet God.

Zelf worstel ik ook regelmatig met de vraag wat ik wel en niet moet kijken. Ik kom uit een gezin dat qua films behoorlijk kritisch was. Harry Potter kwam er niet in, want dat was toverij, dus occult, dus fout. Narnia mocht wel, want dat heeft een duidelijk christelijke boodschap (ondanks dat ik horrorfilms heb gezien die verbleken bij de sterfscène van Aslan.) Persoonlijk heb ik moeite met het horrorgenre, ook al trekt het me aan. Ik houd van spanning en dat is precies waar goede horrorfilms in uitblinken.

Uiteindelijk kijk ik de meeste films, maar met één uitzondering: bovennatuurlijke horror. In de Bijbel wordt zo sterk gewaarschuwd tegen occultisme dat ik ver bij films vandaan wil blijven die demonische of andere duistere elementen gebruiken om de kijker bang te maken. Opvallend genoeg hebben bovennatuurlijke horrorfilms vaak een sterk christelijke boodschap. Als bijvoorbeeld ergens een demon uitgedreven moet worden, dan moeten de twijfelende priesters in dit soort films regelmatig eerst hun ongeloof overwinnen. Bovendien is er in dit soort films geen twijfel over mogelijk dat de christelijke God bestaat. Dat zal allemaal best, maar ik kijk het niet. Ik krijg er een naar gevoel van en hoe christelijk het (soms) ook mag lijken: uiteindelijk staat het Kwaad vol in de schijnwerpers en niet God.  

Wel of niet kijken?

Het horrorgenre is te veelzijdig en complex om een simpele grens te kunnen trekken tussen wat wel of niet oké is. Ik probeer het zelf per film in te schatten, maar dat werkt niet altijd. Bovendien wint mijn geweten het niet automatisch van mijn nieuwsgierigheid. Uiteindelijk wil ik dat God ook de regie (haha!) over mijn leven heeft op het gebied van film. Dat betekent gelukkig echt niet dat je nooit meer een spannende of griezelige films zou mogen kijken. Probeer hierbij wel verstandige beslissingen te nemen en volg vooral je gevoel. Vaak kan je daar al aan merken of je iets beter wel of niet kan kijken.

Veel plezier en wijsheid gewenst met Halloween en tot Valentijnsdag. Dan ga ik uitleggen waarom al je favoriete romantische films echt niet kunnen.

Lees nu: Ark Mission over Halloween: “Vier het leven, niet de dood”