29 januari 2021

Jessica (16) gaat naar Australië: “Mijn therapie hielp, maar bidden was het beste medicijn”

Jessica (16) is gelovig opgevoed en was altijd al veel met God bezig. Tot de eerste klas. Toen werd ze namelijk gediagnostiseerd met depressie en overwerktheid. Hierdoor moest Jessica in therapie, ging ze naar een speciale school en liet ze God los uit angst. Nu – een paar jaar later – gaat ze helemaal naar Australië voor Hem. Wat is er veranderd?’

“Ik ben vroeger veel gepest, waardoor ik trauma’s op heb gelopen. Zelf had ik dit niet door, totdat ik brak in mijn eerste jaar van de middelbare school. Al mijn pijn en emoties kwamen in een keer naar boven en ik kon nauwelijks uit bed komen. Ik had geen idee dat het te maken had met trauma’s die ik vroeger heb opgelopen. Het enige wat ik wist, was dat ik niet meer kon functioneren en dat ik hulp nodig had. Daarom ging ik naar een therapeut, die met mij ging onderzoeken waar het allemaal vandaan kwam. Uiteindelijk bleek ik depressief en overwerkt én had ik een angststoornis. Om dit te kunnen verwerken, bleef ik een jaar thuis van school.”

Geen plek voor God in mijn leven

“In plaats van naar school gaan, had ik afspraken met een psycholoog om die trauma’s van vroeger te kunnen verwerken. Als ik nu terugkijk, realiseer ik me dat ik ontzettend jong was en dat het heftig is dat ik daar op zo’n jonge leeftijd doorheen moest. Dat jaar dat ik thuis heb gezeten, zag ik mijn familie niet meer en ik ging niet naar buiten."

Het luisteren van een preek gaf de rust waar ik naar op zoek was

"Ook heb ik afstand van God genomen. Dit kwam omdat ik simpelweg bang was voor Hem. Door mijn angststoornis vertrouwde ik niemand meer; laat staan een God, die ik niet kan zien, maar er wel altijd is en dichtbij wil komen. Ik ging niet meer naar de kerk of catechisatie en ik bad niet meer. Hij had simpelweg geen plek meer in mijn leven.”

Preek luisteren om rust te krijgen

“Na een halfjaar mocht ik naar een speciale school die me zou helpen om weer terug in de maatschappij te komen. Ik vond het moeilijk om op deze school rust te vinden, omdat ik er altijd al onwijs gestrest aankwam. Elke ochtend reed ik namelijk in een speciaal busje naar die school, wat natuurlijk niet erg hoeft te zijn. Toch vond ik het moeilijk, omdat ik – toen ik op de middelbare school zat – jongeren van mijn school op die busjes zag spugen als ze langsreden. Nu zat ik zelf in zo’n busje en dat gaf me stress. Om daaruit te kunnen komen, probeerde ik van alles, behalve datgene wat mijn ouders me van jongs af aan probeerden aan te leren: een preek luisteren. Daarom zette ik als een soort laatste poging tot het krijgen van rust een preekje op. Dat bleek gewoon te helpen! Als ik daarop terugkijk vind ik het nog steeds wonderlijk.”

Aan God teruggeven wat Hij voor mij deed

“Mijn geloof kwam langzaam terug, maar in een nieuw jasje. Ik ging er niet mee aan de slag omdat mijn ouders het wilden, maar leerde juist dat het voor mij persoonlijk was. Door het kijken van die preken, kon ik langzaam accepteren dat ik er écht mocht zijn. Ik leerde dat ik samen met God door die moeilijke tijd kon komen, omdat Hij er altijd bij is."

God heeft mijn leven veranderd, dus wilde ik wat terugdoen

"Op die school had ik een begeleider die christelijk was en aan hem heb ik veel gehad. Ik heb nog nooit iemand gezien die zó vol is van Jezus en dat bouwde mij erg op. Hij ging met mij in gesprek en we hebben veel samen gebeden. De zorg die ik kreeg op die school heeft geholpen, maar ik heb mogen ontdekken dat bidden het beste medicijn is. God heeft mijn leven veranderd en ik wist: ik wil Hem dienen en graag aan Hem teruggeven wat Hij voor mij heeft gedaan.”

Discipelschap Training School

“Ik heb een jaar lang op die speciale school gezeten en mocht daarna verder met de middelbare school. Elke dag ben ik dankbaar voor het feit dat ik gewoon naar school mag en kan. Nu zit ik in mijn examenjaar, wat betekent dat ik mag nadenken over wat ik na mijn examens wil doen. Via internet ben ik terechtgekomen op de website van ‘Jeugd Met Een Opdracht’ en ontdekte ik de mogelijkheid tot het volgen van een DTS (Discipelschap Training School) in Australië. Direct wist ik dat ik dat wilde doen, dus ben ik gaan onderzoeken wat ik daarvoor nodig heb: om te beginnen ruim 10.000 euro.”

Iets van Jezus laten zien op een praktische manier

“Het plan is om vanaf juli voor een half jaar naar Australië te gaan om die school te volgen. De eerste drie maanden krijg ik dan vooral Bijbelstudie en les van verschillende sprekers van over de hele wereld. We behandelen per week verschillende thema’s zoals relaties of de doop. Na die drie maanden gaan we naar verschillende landen, om mensen in nood op een praktische manier te helpen. Zo kan het zijn dat ik bijvoorbeeld Engelse les mag geven aan kinderen of met moeders mag koken en in gesprek mag gaan. Alles zal in het teken staan van iets van Jezus laten zien aan mensen op een praktische manier.”

Tekst gaat verder onder de foto

Dichter naar God toe groeien

“Om naar Australië te kunnen en daar voor een half jaar te verblijven, heb ik veel geld nodig. Van de 10.000 euro die ik in totaal nodig heb, heb ik al 6.000 euro verzameld door middel van acties, donaties en hard werken op de markt in de kaaskraam. Het is veel geld, maar ik geloof dat God me helpt met het verzamelen van de overige 4.000 euro. Het is heel spannend om in mijn eentje deze stap te zetten, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen. Ik ben erg enthousiast om deze stap te zetten en hoop dichter naar God te kunnen groeien en meer van Hem te leren. Wat dat precies zal inhouden weet ik niet, maar ik ben klaar voor dit avontuur!”

Jouw getuigenis bij BEAM? VET! Mail (beamredactie@eo.nl) of WhatsApp (0683673700) ons! Meer getuigenissen lezen? Kan hier!

Lees meer

Volg ons