Eva genderdysforie
16 december 2020

Eva (16) is in transitie: "God heeft mij precies zo geschapen"

De 16-jarige Eva ontdekte op een dag dat ze in het verkeerde lichaam zat. Nu is ze in transitie van man naar vrouw en voelt zich meer welkom in haar eigen lijf dan ooit.

“Mijn hele leven was ik ‘anders’. Op school miste ik aansluiting: ik paste nooit ergens bij. Heel lang heb ik gedacht dat dit kwam doordat ik hoogbegaafd ben. Tot het moment dat een docent aan de klas vertelde dat hij eigenlijk een vrouw was. Opeens werd het me duidelijk: dit heb ik ook! ‘Misschien is het een fase’, is het eerste wat ik dacht. Zonder het aan iemand te vertellen, ben ik op onderzoek uitgegaan. Na een periode forums afstruinen, wist ik het zeker: ik ben een vrouw.”

Mart wordt Eva

“Na deze conclusie heb ik het nieuws meteen aan mijn moeder verteld. Al snel wisten mijn vader en zusje het ook. Ze hebben het allemaal zo goed opgevat. Ik was bang om het aan mijn zusje te vertellen, maar zij reageerde juist alsof ze een prijs had gewonnen. ‘Ik heb altijd al een zus willen hebben!’ was haar eerste reactie. Zij was dan ook de eerste die mijn oude naam, Mart, meteen veranderde in Eva. Natuurlijk was het wennen voor het gezin, ook voor mij. Mijn ouders hebben me opgevoed als jongen, dus dat is in de eerste weken best even raar.”

Jurkjes in het weekend

“Ik besloot het te proberen in de weekenden: jurkjes dragen, als vrouw door het leven gaan. Het klopte gewoon! Ik wist dat ik dit voor altijd wilde. Samen met mijn ouders besloot ik te beginnen aan mijn transitie. Om dit te doen, moest ik het eerst aan iedereen vertellen. Mijn mentor en ik hebben een plan van aanpak bedacht. Ik zou de aankomende transitie voor de zomervakantie aan mijn klas bekendmaken, zodat ik daarna meteen als vrouw verder kon. Dit is verbazingwekkend soepel gegaan. De mentorles ging over genderidentiteit [het geslacht waarmee jij je identificeert], zodat we een gemakkelijke brug konden maken naar mijn verhaal. De hele klas reageerde positief; weer had ik geluk. Na afloop bleven de meisjes zitten, zodat ik praktische dingen kon bespreken, zoals: ‘Mag ik me met jullie omkleden?’ Zelfs hier ging iedereen verrassend goed mee om.”

Bang voor de kerk

“En dan was er nog de kerk … Hier mijn verhaal delen, was mijn grootste angst. Ik had allerlei horrorverhalen gelezen over jongeren die uit de gemeente werden gezet en over kerken die er niet mee om konden gaan. Ik wist gewoon niet hoe ik dit moest aanpakken..."

Benieuwd hoe Eva's kerk reageerde, hoe het medische proces is verlopen en welke rol God speelt in de transitie? Lees dan het volledige verhaal in BEAM Magazine!

Fotografie: Ruben Timman

Lees meer

Volg ons