Icon--npo Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
20 oktober 2018

Ik heb gelijk en jij niet, dus houd je mond!

Kwetsbaar zijn is super moeilijk. Dus we verdoven onze emoties en twijfel, schreeuwen heel hard en doen alsof we alles zeker weten. Ook christenen zijn er goed in. Erg goed.

Het is kwetsbaar om te zeggen dat je absoluut niet begrijpt waarom God niet ingrijpt in een hartverscheurende situatie. Het is kwetsbaar om te zeggen dat je niet snapt wat God nou eigenlijk vindt van het feit dat een vriend van je homo is en wil trouwen. Het is kwetsbaar om toe te geven dat je tijdens het bidden vaak het gevoel hebt dat je tegen een muur praat. Het is kwetsbaar om te zeggen dat je christen bent en tegelijkertijd vet veel moeite hebt om niet elke avond porno te kijken. En kwetsbaar zijn, dat voelt gewoon naar.

Dus we schreeuwen en alles wat eigenlijk best onzeker is, maken we een zekerheid.

Paniek!

En als iemand dan ons leven of onze Instagramfeed binnen rolt en opeens kwetsbaar is, schrikken we ons kapot. Als iemand eerlijk zegt dingen niet zo zeker te weten, dan voelt dit als bedreiging. We gingen net zo lekker in onze bubbel met zekerheid en nu komt er opeens iemand tussendoor die zijn hart laat zien in plaats van dichtgetimmerde theologie. PANIEK.

Als je in de bubbel van zekerheid zit, is het moeilijk om open staan voor iemand die zijn twijfelende hart laat zien. Nog moeilijker is het om vervolgens ook je eigen hart te laten zien en op die manier te reageren. Dus reageren we liever (al schreeuwend) met onze dichtgetimmerde theologie:

"Als je God niet voelt, sta je er zelf niet voor open!!"
"De Bijbel is super duidelijk over homoseksualiteit: Het is een gruwel!!"
"Als je écht bent gered, doe je niet meer aan zelfbevrediging!!"

"IK HEB GELIJK EN JIJ NIET, DUS HOUD JE MOND."

Minder oprechte christen

Soms vind ik het ook best fijn om God in mijn bubbel van zekerheid te duwen. Om iedereen die de regels van mijn theologie niet volgt af te schrijven als ‘minder oprechte christen’. Maar als ik echt durf te kijken naar mijn hart, zitten daar dingen die ik niet zeker weet of, hoeveel bijbelstudie ik er ook naar doe, niet begrijp. En dat voelt niet echt lekker in dit tijdperk waar je overal een mening over moet hebben en daar vooral ook pontificaal achter moet staan.  

De gesprekken die ik heb met andere christenen waarin ik toegeef dat ik het allemaal niet weet, zijn kwetsbaar, maar echt. De gebeden waarin ik uitspreek dat ik geen hol van God begrijp, zijn een stuk eerlijker dan die waarin ik doe alsof ik alles zeker weet. Ik denk dat dit komt omdat ik in die gesprekken en gebeden mijn hart laat zien in plaats van mijn theologie. En stiekem hoop ik dat dit vaker gaat gebeuren in christelijk Nederland. Niet meer: ik heb gelijk en jij niet, dus houd je mond. Maar: het maakt niet echt uit wie er gelijk heeft, we hebben elkaar lief en laten ons hart spreken.

Dood eng. Dat wel.

Meer lezen over twijfel? Daar maakte ik me vorig jaar nogal druk over, check deze column.

Volg ons