Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley

EO BEAM

de moeder van manuela kreeg kanker
3 mei 2018

“Toen mijn moeder kanker kreeg, stortte mijn wereld in.”

Manuela’s (22) leven staat op zijn kop als haar moeder overlijdt aan kanker. Ze verliest zichzelf in drank en jongens. Maar dan voelt ze de aanwezigheid van God…

“Ik ben gelukkig, doe een studie Bestuurskunde/Overheidsmanagent, heb balans in mijn leven. Maar dat is niet altijd zo geweest. Mijn moeder vluchtte vanuit Congo naar Nederland, omdat daar een burgeroorlog plaatsvond. In die periode heeft ze veel meegemaakt, waardoor het haar niet lukte om voor mij te zorgen. Dit heeft ertoe geleidt dat ik op mijn derde in een warm pleeggezin werd geplaats waar ik tot mijn twintigste woonde.

Pleeggezin

Rond mijn 5e levensjaar heb ik ruim een jaar bij mijn moeder gewoond. Dat was een shock. Ik was net gehecht aan mijn pleegouders en werd toen toch weer ergens anders geplaatst. De periode bij mijn moeder, in de Bijlmer, verliep niet zoals ik, mijn pleegouders en jeugdzorg gehoopt hadden. Mijn moeder was bijna nooit thuis en mijn oudere zus zorgde voor mij. Maar zij was zelf ook nog een kind. Daarom ging ik terug naar hetzelfde pleeggezin. Inmiddels woon ik op mezelf, maar is het contact met mijn pleegfamilie goed en zie ik ze nog regelmatig.

Afstand

Altijd hield ik contact met mijn moeder. Soms logeerde ik bij haar. Toch had ik vaak het gevoel dat ik op mijn tenen moest lopen. Ze kon vanuit het niets boos worden en mij de schuld geven van van alles en nog wat. Ik voelde me niet geliefd. Had het gevoel dat ze me niet meer zag staan. Op een gegeven moment werd het mij teveel en besloot ik een beetje afstand te nemen van mijn moeder.

Omdat ik in Nederland, mijn zus in België en mijn moeder in Frankrijk woonde, was het soms wel zoeken naar geschikte momenten om samen te zijn.

Kanker

Alles leek de goede kant op te gaan. Totdat mijn moeder twee jaar geleden vertelde dat ze ziek was: kanker. Mijn wereld stortte in. Ik was ervan overtuigd dat ze dood zou gaan. Uit angst voor de confrontatie werd ons contact minder. Eind 2015 zag ik haar voor het laatst. Ze was opgenomen in een ziekenhuis in Frankrijk en zag er slecht uit. Als we belden, werd ze vaak emotioneel en wist ik me geen raad. Ze vroeg of ik bij haar kwam wonen, maar dan zou ik mijn leven in Nederland op moeten geven. Dat wilde ik niet.

Franse bijbel

Vier weken voor haar dood hadden we ons laatste telefoongesprek. We hadden een korte woordenwisseling. 29 juni 2016 overleed mijn moeder. Ik was er kapot van. Niks leek meer waarde te hebben. Vlak voor de begrafenis had ik onder andere haar bijbel meegenomen. Eenmaal thuis in Nederland las ik uit haar Franse bijbel en zag ik dat ze ontzettend veel bemoedigende Bijbelteksten had gearceerd. Tijdens het lezen van verzen, dacht ik te lezen: ‘Wie rust vindt in Mij, vindt rust in de dood.’ Ik kan het nu nergens meer vinden, maar toen wist ik dat ze goed zat daarboven.

Drugs

Ondanks dat kon ik niet goed omgaan met haar dood. Ik verloor mezelf in drugs en jongens. Het leven leek uitzichtloos. Gesprekken met een psycholoog zouden ervoor moeten zorgen dat ik het plezier in het leven terugvond. De gesprekken hebben mij geholpen om meer inzicht te geven in mijn gedachtepatronen.

Op dit moment ben ik nog bezig om het verlies van mijn moeder een plek te geven.

New Wine

Afgelopen jaar nodigde een vriendin mij uit om de zomerconferentie van New Wine bij te wonen. Eigenlijk had ik er geen zin in, maar toch ging ik mee. Tijdens de dienst van Generation, voor 17- tot 25-jarigen, voelde ik Gods aanwezigheid. Ik voelde Zijn rust over mij heenkomen. Na de conferentie is er veel veranderd.

Verwerken

Nu ben ik tienerbegeleider bij CLC Tilburg. Ik ben actief in de politiek en mocht laatst een profetie delen met de gasten van Praise Avond Gouda. God werkt door ons heen. Ook als wij het niet zien. Op dit moment ben ik nog bezig om het verlies van mijn moeder een plek te geven, maar ik weet dat God bij mij is. Hij ziet mij en houdt van mij zoals ik ben. Een kind van Hem!”

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden