Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
6 mei 2017

Renée: “Door de dementievriendelijke wijk ben ik een beetje liever geworden”

Renée (23) werkt als projectleider bij het Odensehuis, een inloophuis voor dementerenden en de ‘dementievriendelijke wijk’ in Groningen. Wij gingen bij haar langs om te horen wat dat precies inhoudt. Waarom dat werk zo belangrijk is. En hoe wij ook ons steentje kunnen bijdragen.

Wat is het Odensehuis precies?
“Het Odensehuis is een inloophuis voor dementerenden en hun naasten. In de gezondheidszorg is er op dit moment een groot probleem. Mensen worden steeds ouder en moeten langer thuis blijven wonen omdat er minder geld beschikbaar is om mensen op te vangen. In Denemarken, in de plaats Odense, vonden ze daar een oplossing voor: een inloophuis. Mensen met dementie kunnen daar vrij inlopen. Ze hebben geen indicatie van een arts nodig. Ook wanneer mensen zelf het vermoeden hebben dat het niet helemaal goed gaat, zijn ze welkom bij het Odensehuis. Maar het gaat niet alleen om de dementerenden. Ook familie en andere mantelzorgers zijn welkom. Mensen komen en gaan wanneer ze willen, want we zijn geen gewone dagbesteding. Sommige mensen komen alleen even een kopje koffie drinken, anderen doen mee met de activiteiten die we organiseren.”

Waarom is het inloophuis zo belangrijk voor dementerenden?
“Mensen hebben langer het gevoel dat ze er nog toe doen en dat ze iets toevoegen aan de samenleving. Met Staatsbosbeheer onderhouden ze bossen, met het Conservatorium doen ze toffe projecten en met Minerva (kunstacademie, red.) doen ze mooie dingen: zo blijven ze daadwerkelijk iets doen en kunnen ze langer thuis blijven wonen en hebben ze langer het gevoel dat ze zelfstandig zijn.”

Wat is jouw taak bij het inloophuis?
“Ik ben begonnen met een afstudeerproject bij het Odensehuis. Ik studeer aan de kunstacademie en heb gekeken hoe de activiteit schilderen beter ingericht kon worden, zodat het een meerwaarde had voor de dementerenden. Zo ontwikkelde ik het concept dat de mensen gaan schilderen aan de hand van herinneringen en dat het beeld wat ze maken gesprekstof biedt. Al tijdens die afstudeerperiode liep ook het project de ‘dementievriendelijke wijk’ in Groningen. De projectleider van dat project ging stoppen en zo rolde ik er een beetje in.”

Een dementievriendelijke wijk – wat houdt dat precies in?
“Daar is nog wel eens discussie over. Eigenlijk gaat het over leefbaarheid creëren in de wijk. Het is dus heel basaal. We geven bijvoorbeeld voorlichting in kerken, we zorgen dat er een buurttuin wordt aangelegd, we maken een mooi vormgegeven tijdschrift en we organiseren portreteer-projecten met de kunstacademie. Dat zijn allemaal miniprojectjes die er samen voor zorgen dat mensen erover blijven praten. Onze belangrijkste taak is dus eigenlijk dat mensen er vanaf weten. Je kunt er wel aan gaan beginnen om de ruimte in de wijk te veranderen. Maar waarom zou je dat doen als je ook de mensen kunt veranderen? Dat is het idee erachter.”

Als wij nu allemaal denken: dit wil ik ook! Hoe pakken we dat aan?
“In je eentje een dementievriendelijke wijk opstarten is misschien een te grote stap. Maar er zijn meerdere Odensehuizen in Nederland. Je kunt heel goed naar zo’n huis of een andere dagbesteding toegaan. De huizen staan echt open voor nieuwe ideeën en projecten, want daar zijn ze op gebouwd. Je mag natuurlijk ook naar Groningen komen en zeggen ‘He Renée, ik heb een tof idee!’ - dat is ook altijd helemaal welkom, haha! Maar het begint eigenlijk in de kleine dingen. Als je op straat iemand ziet die in de war is, hoef je daar niet van te schrikken. Je helpt zo iemand door even te vragen ‘Hoe gaat het met je?’ of  ‘Zal ik u even helpen?’. Ieder Odensehuis heeft ook veel vrijwilligers nodig en je kunt altijd een dagje komen helpen of bijvoorbeeld een stage lopen bij een inloophuis. Maar niet alleen voor een stage is het zinvol, je leert er als persoon ook heel veel van.”

Wat heb jij geleerd van je werk bij het Odensehuis?
“Ik ben wel een beetje liever geworden, denk ik. Haha! Maar het interessante aan deze doelgroep is dat wanneer je met hen in contact wil komen, je al je zintuigen moet gebruiken. Sommige dementerenden maken niet meer contact op een manier die wij gewend zijn. Je moet kalm en rustig blijven en al je zintuigen aanzetten. Met sommige mensen kun je bijvoorbeeld alleen nog maar contact maken door even een hand op hun schouder te leggen, of even je mouw te laten vastpakken of een knuffel geven. Dat lijkt soms een beetje tegenstrijdig omdat je dat niet gewend bent, maar dat maakt het juist heel leerzaam.”

Wil jij je ook inzetten voor dementerenden bij jou in de buurt? Kijk op odensehuizen.nl om een inloophuis in jouw regio te vinden. Heb jij ook een bijzondere (bij)baan? Voor de rubriek ‘Bizarre Bijbaan’ zijn we nog op zoek naar verhalen over bijzondere baantjes. Stuur even een mailtje naar beamredactie[at]eo.nl! We horen graag je verhaal!

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden