Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
6 juli 2016

COLUMN: 104

Een vrouw kreeg de vraag: ‘Wat is het mooiste van 104 jaar oud zijn?’ Ze antwoordde: ‘Geen groepsdruk van leeftijdsgenoten.’

8 jaar. Een meisje uit de klas wordt gepest. Ze wordt uitgelachen, buitengesloten, gekwetst met harde woorden. Ik kan er iets van zeggen. Maar ik doe het niet. Hallo. Wat zullen ze wel niet van mij denken.

11 jaar. De hele klas doet het. De juf treiteren, uitdagen, kwellen. Ik zie haar onzekerheid, de angst in haar ogen. Er wordt om gelachen. Het is cool. Doe je niet mee, dan ben je een watje. Ik wil geen watje zijn.

15 jaar. Die zomercollectie van vorig jaar in mijn kast is bij lange na nog niet versleten. Maar hallo, ik ga daar echt niet meer in lopen. Die veel te wijde truien en blouses, zó 1994! Veel klasgenoten zien er al uit als de bushokjesreclames van vette kledingmerken. Dag zakgeld en de zuurverdiende centen van mijn krantenwijk. Hallo winkels.

16 jaar. “Kom op, heb je nog nooit een drankspelletje gedaan? Bi-zar. Tjonge jonge jonge jonge, ben je bang voor dan? Dat je dronken wordt van die paar shotjes wodka?”

17 jaar. Veel vriendinnen hebben een vriendje. Al een tijdje, zelfs. Met elkaar doen ze leuke stelletjesdingen. Ik heb in de verste verte nog geen vriendje. Ik loop achter. Ik ben mislukt. Niemand wil mij.

18 jaar. Iedereen in mijn kerk doet dit jaar belijdenis. Want dat doe je op je 18e in de gereformeerde kerk. Waarom ook niet. Ik ben 18 jaar als ik voorin de kerk ‘ja’ zeg tegen God.

19 jaar. Ik verwijder mijn Facebook, want ik ben het helemaal zat. Al die informatie die mij geen meter veder helpt en minimaal 20x per dag voor afleiding zorgt. Totdat ik het weer moet aanmaken voor nieuwe baan, waarvoor ik een Facebookpagina moet beheren. Ik kan natuurlijk een account aanmaken en er niets mee doen. Maar dan mis ik alle uitnodigingen voor feestjes. En nog veel meer. Facebook, I’m back in the game!

23 jaar. Vrienden om mee heen gaan trouwen. Ik ben nog niet eens ten huwelijk gevraagd. Waarom gaat die vent van mij nou niet eens op zijn knieën? Straks zijn wij de laatste van onze vriendengroep met een ring om de vinger.

26 jaar. Leeftijdsgenoten kopen huizen. Krijgen kinderen. Of allebei. Wij zitten nog ‘gewoon’ in een huurhuis. Zonder hypotheek, verantwoordelijkheid of kroost. Lopen we achter?

Pas hoorde ik een vrouw van een jaar of vijftig zeggen: iedereen om ons heen heeft al kleinkinderen, wij zijn één van de laatsten. Mijn hemel, houdt het dan nooit op?

Een vrouw kreeg de vraag: ‘Wat is het mooiste van 104 jaar oud zijn?’ Ze antwoordde: ‘Geen groepsdruk van leeftijdsgenoten.’

Nog 78 jaar geduld.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden