Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
20 juni 2016

Elvera: 'Ik wist niet wat ik met mijn leven aan moest'

Elvera (20) geniet van haar studentenleven in Deventer, maar een paar jaar geleden had ze dat niet gedacht. Elvera: "Ik stond al naast de spoorovergang om zelfmoord te plegen. Op dat moment voelde het alsof er iemand naast mij liep die zei: dit had ik niet met jou bedacht."

"Toen ik ongeveer zeventien jaar was, raakte ik depressief. Door dingen in mijn verleden vertrouwde ik niemand en durfde ik mijn emoties niet te laten zien. Die gevoelens kropte ik op, letterlijk. Op het moment dat mijn gevoelens mij teveel werden, ging ik out, raakte ik bewusteloos. Ook met mijn ouders lukte het niet om er over te praten. We communiceerden langs elkaar heen en als puber wil je ook niet altijd dat je ouders je helpen. Ik wist niet wat ik met mijn leven aan moest."

Keerpunt
"Op een dag stond ik naast het spoor, te wachten op een trein waar ik voor kon springen. Het voelde alsof er iemand naast mij stond die zei: 'dit heb ik niet met jou bedacht'. Als ik daar nu op terugkijk, weet ik gewoon dat God mij tegengehouden heeft. Zo zie ik dat. Een van mijn vriendinnen heeft mij naar de psycholoog gesleept. 'Je gaat zelf, of ik neem je mee,' zei ze. 'We gaan er samen voor zorgen dat je hier uitkomt.' Dat heb ik gedaan en ben met een psycholoog gaan praten. Sindsdien ging het beter met mij en krabbelde ik er bovenop."

Gegroeid in geloof
"Geloof was altijd iets wat erbij hoorde. Ik ging met mijn ouders mee naar de kerk, maar ik dacht er nooit zo over na. Vorige maand heb ik belijdenis gedaan in de Christelijk Gereformeerde Kerk in Deventer. Dat was een hele bevrijdende stap. Ik ben opgegroeid in een reformatorische kerk en voor mij is een persoonlijke relatie met God heel belangrijk. In de kerk waar ik zat, werd daar juist veel minder over gepraat."

"Bij mijn studentenvereniging en via student-alpha probeer ik met mijn geloof bezig te zijn. Ik kan niet meer zonder God en zonder Zijn liefde leven. Hij is er voor mij geweest en wil voor mij zorgen. Wat ik geleerd heb, is om op God te vertrouwen. Ik heb nu zoiets van: 'Als U uw plan laat zien, loop ik achter U aan.'"

'Ongelooflijk'
"Sinds lange tijd had ik last van een lactose-intolerantie en daardoor ook een spastische darm. Ik had al vijf jaar lang geen melk gedronken. Twee weken geleden ging ik naar een gebedsgenezingsdienst toe. Ik was heel benieuwd hoe dat zou gaan, het fascineert mij hoe mensen hun geloof beleven. Ook vanuit mijn reformatorische achtergrond, is het toch: 'eerst zien, dan geloven.' "

"Aan het einde kon je voor je laten bidden. Ik twijfelde. Zou ik naar voren gaan? Op het laatste won mijn nieuwsgierigheid. Ik had buikpijn toen ik er was en op het moment dat zij voor mij baden, verdween de pijn! Nog steeds heb ik nergens last van en kan ik alles weer eten, terwijl ik een heel streng dieet had. Ik gelooft wel in wonderen, maar dat zoiets bij mij gebeurd is, had ik niet verwacht. Het is voor mij heel erg bijzonder."

Tekst: Janita Kers

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden