Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
24 april 2016

Hannah (19): 'Het kon haast geen toeval zijn'

Hannah (19) kan niet één moment aanwijzen dat ze voor Jezus koos. Wat ze wel kan, is vertellen over het moment dat ze echt Gods leiding merkte, namelijk tijdens het maken van haar studiekeuze. Hannah: 'Op het moment dat ik mijn tweede keus door moest geven, viel het internet uit. Dat kon haast geen toeval zijn.'

Hannah: "Ik wilde graag iets in de gezondheidszorg doen. Geneeskunde sprak me niet zo aan. Ik had zoiets van: ‘dan ben ik zes jaar verder en kan ik nog alle kanten op.’ Op een gegeven moment vroeg mijn moeder of tandheelkunde misschien iets voor mij was. Ik had daar nog geen seconde aan gedacht! Het leek me een heel leuke studie en dat is het ook. De studie is heel praktisch. Een groot gedeelte is ook met mensen omgaan en dat vind ik heel leuk."

Selectierondes
"De selectie voor tandheelkunde is streng. Het is een decentrale selectie en voor de eerste ronde moet je een motivatiebrief en een CV sturen,  referenties -mensen die je aanbevelen- doorgeven en nog meer van dat soort dingen. Ik moest ook een toets maken over drie Engelse artikelen. Zodra ik Engels hoor, wil ik al wegrennen haha, dus dat vond ik moeilijk. Het was een pittige test en er waren drie opties: je ging gelijk door, je viel gelijk af of je moest de tweede ronde in."

"Ik ging door naar de tweede ronde en ik was daar zo dankbaar voor! In die tijd vroeg ik aan God: ‘Als dit de goede studie voor mij is, wilt u mij dan helpen?’ Die hulp voelde ik echt in die selectierondes. In de tweede ronde ging het meer over hoe je iets aan zou pakken. In rollenspellen moest je laten zien wat je in een bepaalde situatie zou doen. Toen ik klaar was en met anderen besprak wat zij deden, dacht ik steeds: ‘oh, hun oplossing was eigenlijk veel beter’ maar ik bleek de beste van de tweede ronde. Dat vond ik heel bijzonder." 

Tweede keus
"Nog zo’n moment had ik toen ik op de laatste dag, dat ik mijn tweede keus door kon geven, dat wilde doen. Ons internet werkte niet en ik kon geen tweede keuze doorgeven. Dat maakte het wachten op de uitslag extra spannend. Als ik uitgeloot werd, betekende dat een tussenjaar. Een stuk zekerheid viel weg. Gelukkig kwam ik de tweede ronde door, maar dat haperende internet voelde als een teken voor mij. Alsof God zei: ‘het komt wel goed, je hoeft geen andere keus in te vullen.’ Het was een extra bevestiging dat ik de juiste studie had gekozen en een dubbele motivatie om er vol voor te gaan. Zoiets kan haast geen toeval zijn en ik heb geleerd om op God te vertrouwen."  

Studie en geloof
"Mijn ouders hebben mij gelovig opgevoed. Ik ben naar een christelijke basis- en middelbare school geweest en nu op de universiteit merk ik hoe anders dat kan zijn. Er zijn ongeveer vijftig plekken en van één medestudent weet ik dat die ook christelijk is. Geloven is voor mij heel vanzelfsprekend. Ik heb me op mijn dertiende laten dopen. Alles wat ik van jongs af aan hoorde, werd voor mij écht. Het is een levensstijl en bij alles wat ik doe probeer ik God te betrekken." 

"Sommige medestudenten vragen wel eens wat over het geloof en het is leuk om te zien dat ze daar interesse in hebben. Ik snap dat voor mensen die niet geloven, sommige dingen raar klinken. Met Pasen vroeg iemand wat dat nou precies inhoudt en als je dan vertelt dat Jezus voor je zonden aan het kruis is gestorven, kan ik me voorstellen dat het ongeloofwaardig klinkt. Soms vind ik het wel lastig om dat goed uit te leggen, maar ik probeer te vertellen wat ik geloof en er zo openlijk mogelijk over te zijn." 

Heb jij ook wel eens een moment meegemaakt waarop je merkte dat God je hielp bij het maken van een beslissing? Wij zijn benieuwd: laat het hieronder achter!

 

Tekst: Janita Kers

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden